Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 5

Tylko cztery zaburzenia ze znacznym wzbogaceniem są przedstawione na tej figurze. Aby wyjaśnić odchylenie płci i brak danych kontrolnych na temat chromosomów płci, dane te przedstawiają tylko autosomalne drugie trafienie. Ustaliliśmy dziedziczenie, wykorzystując dane wyjściowe, które były dostępne dla 653 probantów, które łącznie posiadały 66 z 72 pierwotnych wariantów liczby kopii (ryc. S7 w Dodatku uzupełniającym). Z tych 66 podstawowych wariantów liczby kopii, było 18 (znalezionych w 64 probantach), w których zdarzenia były wyłącznie de novo (Figura 1). Niektóre z tych wariantów de novo powodują klinicznie dobrze określone zespoły, takie jak zespół Smitha-Magenisa, zespół Williamsa-Beurena, zespół Sotosa i zespół delecji 17q21.31 (MAPT) (ryc. S8 w Dodatku Dodatek). Każdy z pozostałych wariantów (48 z 66) został odziedziczony w co najmniej jednym przypadku, a stopień, w jakim zostały odziedziczone (w porównaniu z wystąpieniem de novo) wynosił od 5,6% do 100%. Ten drugi zestaw zawierał warianty liczby kopii, o których wiadomo, że są powiązane z dużo bardziej zmiennym zestawem wyników, od choroby neuropsychiatrycznej do ciężkiej niepełnosprawności intelektualnej – takiej jak delecja 16p12.1 (CDR2), powielanie 3q29 (DLG1), 15q11.2 ( NIPA2), duplikację 22q11.2 (TBX1), delecję 15q13.3 (CHRNA7) i duplikację 16p11.2 (TBX6) 20 – oraz rzadkie warianty liczby kopii, które są potencjalnie patogenne, chociaż ich patogenność nie została udowodniona, np. Duplikacja 6q16 (SIM1), duplikacja 15q13.3 BP4-BP5 i powielanie 15q24 (PTPN9).
Odporność na seks w zaburzeniach genomicznych
Rycina 2. Rycina 2. Odporność na seks w zaburzeniach genetycznych związanych z odmianą fenotypową i korelacją między dziedziczeniem wariantów a występowaniem wariantów drugiego miejsca. Panel A pokazuje odsetek chłopców z wszystkimi 72 zaburzeniami genomicznymi, w tym wariantami syndromicznych liczby kopii i tymi o zmiennych cechach. Chłopcy częściej niż dziewczęta byli dotknięci zaburzeniami heterogeniczności fenotypowej (P <0,001 w teście Manna-Whitneya). Panel B pokazuje procent odziedziczonych wariantów liczby kopii pierwszego miejsca i częstość występowania rzadkich wariantów w drugim miejscu dla reprezentatywnego zestawu zaburzeń genomowych. Każdy punkt danych reprezentuje zaburzenie genomiczne. Zaobserwowano silną korelację (współczynnik korelacji Spearmana, 0,68; P <0,001), gdy przeanalizowano zaburzenia genomu dotykające więcej niż pięcioro dzieci. Dwie kategorie zaburzeń i zaburzeń syndromicznych z fenotypową niejednorodnością zgrupują się oddzielnie według odsetka odziedziczonych wariantów pierwszorzędowych. Siedem zaburzeń genomicznych jest reprezentowanych przez pojedynczy punkt danych na współrzędnych 0, 0 i dwa zaburzenia przez pojedynczy punkt danych na 0, 5 [podobne: inhibitor korozji, endometrioza leczenie, leczenie endometriozy ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza leczenie inhibitor korozji leczenie endometriozy