Interferon Alfa-2a w porównaniu z konwencjonalną chemioterapią w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad 7

Aby odpowiedzieć na to pytanie, zaprojektowaliśmy prospektywne, wieloośrodkowe badanie porównujące interferon alfa-2a ze standardową terapią10. Poprzednie próby niekonwencjonalnego leczenia CML, w tym polikhemerapii, transplantacji szpiku kostnego i interferonu, były niekontrolowane, a ich wnioski budziły niepewność i krytykę. Tymczasowa analiza tego badania19 wykazała, że w ciągu pierwszych dwóch lat interferon przewyższał hydroksymocznik w wywoływaniu odpowiedzi kariotypowych. Wyniki te zostały potwierdzone w naszym badaniu, szczególnie w odniesieniu do pacjentów z pełną lub prawie całkowitą odpowiedzią kariotypową.
Chociaż mediana przeżycia pacjentów poddanych konwencjonalnej chemioterapii była dłuższa (52 miesiące) niż oczekiwano w badaniu historycznych serii pacjentów, 1-5 całkowite przeżycie pacjentów otrzymujących interferon alfa-2a było znacznie lepsze, głównie ze względu na spowolnienie progresji białaczki od fazy przewlekłej do fazy przyspieszonej lub blastycznej (ryc. 2). Dane te potwierdzają odkrycia Talpaz i wsp., 18, którzy leczyli 96 pacjentów interferonem alfa i odnotowali medianę przeżycia wynoszącą 62 miesiące.
Ponieważ leczenie interferonem jest czasochłonne i drogie, obejmuje codzienne zastrzyki i może powodować nieprzyjemne skutki uboczne, ważne jest, aby zidentyfikować cechy, które mogą pomóc w przewidywaniu odpowiedzi i przeżycia. Stwierdziliśmy, że odpowiedź kariotypowa (pełna, większa lub mniejsza) występowała częściej u pacjentów z prawidłową liczbą płytek krwi i bardzo niewielką liczbą wykrywalnych komórek blastycznych we krwi obwodowej lub u których wystąpiła hematologiczna odpowiedź po mniej niż 8 miesiące leczenia interferonem.
W badaniu tym nie uwzględniono stosunku dawki interferonu alfa-2a do odpowiedzi, utrzymywania odpowiedzi lub przeżycia. Średnia dzienna dawka była początkowo taka sama, niezależnie od odpowiedzi kariotypowej (4,11 milionów jm na metr kwadratowy u pacjentów bez odpowiedzi w porównaniu z 4,45 miliona jm na metr kwadratowy w tych z odpowiedziami). Po 14 miesiącach wszyscy pacjenci z odpowiedzią kariotypu nadal otrzymywali maksymalną tolerowaną dawkę, ale pacjenci bez odpowiedzi kariotypowej otrzymywali tylko 3 miliony IU trzy razy w tygodniu. Nie wiemy, czy pacjenci z odpowiedziami mieliby inny wynik, gdyby otrzymywali różne dawki podtrzymujące, czy też pacjenci bez odpowiedzi mieliby ostatecznie odpowiedź, gdyby nadal otrzymywali maksymalną tolerowaną dawkę. Punkty te są prawdopodobnie ważne dla jakości życia i kosztów leczenia, które były 200 razy wyższe dla interferonu alfa-2a niż dla hydroksymocznika19.
Po rozpoczęciu tego badania informacje dotyczące stosowania interferonu alfa w przypadku CML były bardzo ograniczone, a ponad połowa ośrodków badawczych nie miała wcześniejszego doświadczenia z tym czynnikiem. Z powodu tych faktów, wieloośrodkowego charakteru badania i włączenia wszystkich pacjentów do analizy zgodnie z zasadą zamiaru leczenia, możliwe jest, że nasze wyniki nie doceniają skuteczności interferonu przeciwko CML. Dlatego nie należy ich traktować jako wykazania maksymalnej możliwej skuteczności testowanych środków, ale sugerują, że lekiem pierwszego rzutu wybranym do leczenia CML powinien być interferon alfa.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Wspierane przez Narodową Radę ds. Badań Naukowych we Włoszech w formie dotacji (92.02128.PF39 i 92.02280.PF39) od PF
[patrz też: poradnia chirurgii naczyniowej, stopnie specjalizacji lekarskiej, nzoz hipokrates ]

Powiązane tematy z artykułem: nzoz hipokrates poradnia chirurgii naczyniowej stopnie specjalizacji lekarskiej