Niedobór kinazy pirogronianowej i malaria ad

Ich bezobjawowi krewni również kwalifikowali się do rejestracji. Badanie zostało zatwierdzone przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym ośrodku, a wszystkie podmioty wyraziły pisemną świadomą zgodę. Wykluczyliśmy obecność innych zaburzeń hemolitycznych poprzez elektroforezę hemoglobiny i ocenę poziomu G6PD. Do osób z homozygotycznym niedoborem kinazy pirogronianowej należał 39-letni mężczyzna pochodzenia włoskiego (Temat 1) i dwie kobiety: 39-letni Temat 2, także włoskiego pochodzenia i 19-letni Temat 3, o francuskim pochodzeniu . Wszyscy pacjenci mieli niedokrwistość nieferocytową. Podmiot 3 był zależny od transfuzji, a osobnicy i 2 przeszli splenektomię. Próbkę krwi pobrano od Podmiotu 3, zanim przeszła transfuzję. Większość ludzi z niedoborem kinazy pirogronianowej jest złożonymi heterozygotami w odniesieniu do mutacji PKLR.10,12 Osoby w tym badaniu nie były wcześniej genotypowane w celu określenia genetycznego podłoża ich niedoboru enzymatycznego.
Identyfikacja mutacji PKLR
Genomowy DNA wyizolowano z kożuszka leukocytarnego próbek krwi od osobników z niedoborem kinazy pirogronianowej (osobnicy przypadków) i osoby bez niedoboru kinazy pirogronianowej (osoby kontrolne) przy użyciu proteinazy K, ekstrakcji fenol-chloroform i wytrącania izopropanolu. DNA (60 ng) – w szczególności 12 kodujących egzonów PKLR, w tym połączeń intron-ekson – zastosowano jako matrycę do amplifikacji przez łańcuchową reakcję polimerazy (PCR), z 22 do 25 cyklami w temperaturach hybrydyzacji w zakresie od 56 ° do 58 DO. Produkty PCR oczyszczono i zsekwencjonowano za pomocą sekwencjonowania cyklicznego z nukleotydami fluorescencyjnymi. Ślady analizowano za pomocą BioEdit (www.mbio.ncsu.edu/BioEdit/bioedit.html), a wszystkie mutacje potwierdzono analizą sekwencji.
Kultura pasożytów
Klony P. falciparum ITG i 3D7 (wolne od mykoplazmy) utrzymywano w ciągłej hodowli.13 Aby ocenić inwazję pasożyta i dojrzewanie, schizonty zsynchronizowanych kultur14 zostały zmieszane z erytrocytami od osobników przypadku i osób kontrolnych, jak opisano poprzednio.15 We wszystkich próbkach, inwazję erytrocytów oceniano po 24 godzinach, 72 godzinach i 120 godzinach, a dojrzewanie oceniano po 48 godzinach, 96 godzinach i 144 godzinach.
Test fagocytozy
Ludzkie monocyty zostały wyizolowane i oczyszczone z krwi obwodowej zdrowych dawców, jak opisano wcześniej. 16 Makrofagi wywołane przez tioglikolan zebrano z płynu otrzewnowego myszy C57BL / 6.17 Łącznie 1,5 x 105 komórek na studzienkę wysiano na szklane szkiełka nakrywkowe. w 24-studzienkowych płytkach i inkubowano przez 5 dni. Wszystkie przemyte erytrocyty, w tym zakażone P. falciparum i niezakażone, poddano opsonizacji 50% świeżą autologiczną surowicą przez 30 minut w 37 ° C. Następnie erytrocyty przemyto dwa razy, zawieszono w 10% hematokrycie i inkubowano z makrofagami przyklejonymi do szklanych szkiełek nakrywkowych w stosunku docelowym do efektora około 40: 1. Testy fagocytozy zostały wykonane i ocenione jak opisano wcześniej.18 Wszystkie doświadczenia przeprowadzono w dwóch powtórzeniach co najmniej trzykrotnie.
Analiza błony erytrocytów
Związane hemichromy, IgG i fragmenty C3c mierzono jak opisano uprzednio.15,18 W przypadku erytrocytów zakażonych na poziomie pierścienia, wartości normalizowano do 100% parazytemii, stosując następujący wzór: I = (Tot-N x n) ÷ (1-n), jak opisano poprzednio, 15, w którym I wskazuje ilość związanej IgG i C3c w 100% pierścieni; Tot, ilość związanej IgG i C3c w całej hodowli; N, ilość związanych IgG i C3c w erytrocytach bez pasożytów; oraz n, frakcja erytrocytów bez pasożytów
[podobne: medica kraków, przychodnia batorego nowy sącz, leczenie uzależnień warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie uzależnień warszawa medica kraków przychodnia batorego nowy sącz