Odglos opukowy na klatce piersiowej

Odgłos opukowy na klatce piersiowej TYTUL Do opukiwania cichego uciekamy się przy oznaczaniu granic płuc, lecz i przy tym badaniu nie jest ono tak słabe, jak tego żąda Goldscheider. Odgłos opukowy na klatce piersiowej zależy od drgań nie tylko klatki, jak przypuszczał Williams, nie tylko powietrza płuc, jak uczył Skoda, lecz wszystkich tkanek leżących w obrębie opukiwanego miejsca (Wintrich). Toteż zależnie od niejednakowej u różnych osób grubości kośćca klatki piersiowej, stopnia rozwoju jej podściółki tłuszczowej, stanu mięśni i samych płuc, odgłos opukowy na klatce piersiowej nie jest jednakowy u wszystkich ludzi, a u tej samej osoby jest odmienny w różnych jej miejscach. Podstawowym odgłosem opukowym dla każdej klatki piersiowej jest odgłos w środku drugiego lewego międzyżebrza od przodu, jako na klatce najjawniejszy. Już w tym samym międzyżebrzu słabnie on w kierunku mostka i ku zewnątrz. W drugim prawym międzyżebrzu odgłos jest nieco cichszy niż w drugim lewym wskutek sil niejszego rozwoju prawego mięśnia piersiowego większego. W pierwszym międzyżebrzu, gdy się opukuje palcem na palcu, odgłos opukowy jest tak głośny, jak w drugim międzyżebrzu. Jeżeli natomiast opukujemy na pukadle, to odgłos jest cichszy, pukadło, bowiem tylko częściowo znajduje się w wąskim międzyżebrzu, główna zaś jego część spoczywa na jednym lub na obu sąsiednich żebrach. Odgłos opukowy w środkowej części okolic nadobojczykowych jest jawniejszy niż w bocznej trzeciej części drugiego międzyżebrza tej samej strony, a słabszy niż w środkowej części drugiego międzyżebrza. Z tych stosunków korzystamy w razie stłumienia w jednym z dołków nadobojczykowych dla określenia, czy odgłos opukowy nie jest przytłumiony, chociaż w słabszym stopniu, również i w drugim dołku nadobojczykowym. [podobne: Wąsonogi, łokieć golfisty, Azeloglicyna ]

Powiązane tematy z artykułem: Azeloglicyna łokieć golfisty Wąsonogi