Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej ad 5

Charakterystyka wyjściowa pacjentów z dopasowaną skłonnością. Szczegóły analizy skłonności-score znajdują się w dodatkowym dodatku. Po dopasowaniu skłonności do wyniku dla całej populacji, było 542 dobranych par pacjentów (Tabela 2). W tej grupie kohortowej 25,5% grupy PCI otrzymało stenty z czystego metalu, a 74,5% otrzymywało stenty uwalniające lek. Po dopasowaniu skłonności do wyniku przeprowadzono osobno w kohorty Wave i Wave 2, było 207 dopasowanych par pacjentów, którzy otrzymali stenty nagich metali i pacjentów z równoległą kontrolą, którzy przeszli CABG, i 396 dopasowanych par pacjentów, którzy otrzymali stenty uwalniające lek i współbieżni pacjenci z grupy kontrolnej, którzy przeszli CABG. Read more „Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej ad 5”

Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej czesc 4

Oprogramowanie SAS, wersja 9.1 i język programowania R zostały użyte do analiz statystycznych. Wyniki
Charakterystyka populacji badawczej
Od stycznia 2000 r. Do czerwca 2006 r. Łącznie 2240 pacjentów z niechronioną chorobą wieńcową lewej tętnicy wieńcowej spełniło kryteria włączenia. Spośród nich 1102 traktowano PCI i 1138 CABG. Read more „Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej czesc 4”

Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej cd

Rutynowa obserwacja angiograficzna dla wszystkich pacjentów leczonych PCI była zalecana 6 do 10 miesięcy po zabiegu. Jednak pacjenci z dużym ryzykiem powikłań proceduralnych angiografii i bez objawów ani oznak niedokrwienia, jak również pacjenci, którzy odrzucili zalecenie, nie byli poddawani rutynowej angiografii kontrolnej. U pacjentów poddanych CABG obserwacja angiograficzna była zalecana tylko w przypadku wystąpienia objawów niedokrwiennych lub objawów podczas obserwacji. Punktami końcowymi badania były śmierć; połączenie śmierci, zawału mięśnia sercowego z załamkiem Q lub udaru; i rewaskularyzacja naczyń docelowych. Wszystkie zdarzenia były oparte na diagnozach klinicznych przypisanych przez lekarza pacjenta i były centralnie oceniane przez niezależną grupę lekarzy. Read more „Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej cd”

Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej ad

Dlatego porównaliśmy długoterminowe wyniki implantacji stentów wieńcowych i CABG u pacjentów z niezabezpieczoną chorobą lewej tętnicy wieńcowej w Korei, gdzie stentowanie lewej głównej tętnicy wieńcowej było częstszą praktyką niż w krajach zachodnich, jak odnotowano w GŁÓWNY PORÓWNANIE (rewaskularyzacja niezabezpieczonego lewego głównego zwężenia tętnic wieńcowych: porównanie przezskórnej angioplastyki wieńcowej z chirurgiczną rewaskularyzacją). Metody
Badana populacja
Rejestr GŁÓWNY-PORÓWNANIE zawiera dane dotyczące kolejnych pacjentów z 12 głównych ośrodków kardiologicznych w Korei, w których wykonano PCI lub CABG z powodu niezabezpieczonej choroby lewej tętnicy wieńcowej (zdefiniowanej jako stenoza powyżej 50%) między styczniem 2000 r. A czerwcem 2006 r. Wykluczono pacjentów, którzy przeszli poprzedni CABG, ci, którzy przeszli jednocześnie operację zastawkową lub aortalną, oraz ci, którzy przeszli zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST lub wystąpił wstrząs kardiogenny. Rejestr jest sponsorowany przez Koreańskie Towarzystwo Kardiologii Interwencyjnej. Read more „Stenty a przecinanie tętnic wieńcowych dla lewej tętnicy wieńcowej ad”

Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca ad 5

Doprowadziło to do spekulacji, że wyższe dawki leków immunosupresyjnych podawanych pacjentom po przeszczepieniu serca, w porównaniu z tymi podawanymi pacjentom po przeszczepieniu nerki, mogą być odpowiedzialne za ten efekt. Że biorcy przeszczepów serca mają tendencję do otrzymywania większych dawek cyklosporyny i azatiopryny, ponieważ środek ostrożności jest zrozumiały, ponieważ odrzucenie przeszczepu u takich pacjentów jest zwykle śmiertelne, podczas gdy biorcy przeszczepu nerki, którzy poddają się odrzuceniu, mogą wrócić do dializy. Można sobie wyobrazić, że intensywniejsze leczenie immunosupresyjne u pacjentów po przeszczepie serca usuwa każdą różnicę w przeżywalności przeszczepów z trzema, czterema, pięcioma lub sześcioma niedopasowaniami. Chociaż może to być uznane za argument przemawiający za bardziej intensywną immunosupresją u wszystkich biorców przeszczepów, w tym u pacjentów otrzymujących nerki, ważne jest, aby wskazać, że wyższy odsetek złośliwych chłoniaków zgłaszanych u pacjentów po transplantacji serca jest również uważany za być wynikiem intensywniejszego leczenia immunosupresyjnego20. Nasze dane wskazują, że wskaźnik przeżycia przeszczepu w transplantacji serca można zwiększyć poprzez przeszczepianie narządów lepszymi dopasowaniami HLA; w teorii co najmniej, wynikające z tego zmniejszone zapotrzebowanie na immunosupresję powinno prowadzić do obniżenia wskaźnika złośliwych stanów po przeszczepie. Read more „Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca ad 5”

Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca czesc 4

Zamiast tego twierdzilibyśmy, że wyniki bieżącego badania nie są jedynie przedmiotem zainteresowania akademickiego. Ze względu na złożoność systemu HLA należałoby jednak zastosować wielokierunkowy system podziału narządów, podobny do tego stosowanego w przypadku nerek dawcy, aby zoptymalizować dopasowanie HLA dla biorców przeszczepu serca. Wrażliwość serc dawców na uszkodzenia niedokrwienne pozostaje głównym czynnikiem ograniczającym. Nerki mogą być przechowywane do 36 godzin, 18 ale nasze dane wskazują, że przeżywalność przeszczepów serca jest znacznie zmniejszona z czasem przechowywania dłuższym niż 4 godziny. Niemniej jednak to ograniczenie nie wyklucza możliwości dzielenia się narządami nawet w relatywnie dużych obszarach geograficznych. Read more „Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca czesc 4”

Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca cd

Analizowane czynniki, punkty odcięcia wybrane do analizy oraz rozkład czynników wśród trzech kategorii przedstawiono w tabeli 1. W analizie ustalono niezależny, statystycznie istotny wpływ zgodności HLA na przeżycie przeszczepu (p = 0,005) (tabela 1). ). Współczynnik regresji dla trzech kategorii niedopasowań wynosił 0,235, co odpowiada względnemu ryzyku wynoszącemu 1,26. Tak więc przeszczepy z dwoma niedopasowaniami HLA-A, B lub DR miały około 25% większe prawdopodobieństwo niepowodzenia w ciągu trzech lat od przeszczepu niż przeszczepy bez rozbieżności lub tylko jednej niezgodności, a prawdopodobieństwo niepowodzenia było dodatkowe 25 procent wyższe, gdy było więcej niż dwa niedopasowania. Read more „Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca cd”

Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca ad

Wskaźniki przeżycia aktuarialnego pierwszych przeszczepów serca według liczby niedopasowań HLA-A, B lub DR. Liczby niedopasowanych antygenów i liczby przebadanych przeszczepów są wskazane dla każdej krzywej. Zgodność na loci HLA-A, B i DR była istotnie związana z wynikiem transplantacji serca (ryc. 1). Średnia (. Read more „Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca ad”

Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca

Istnieją dowody z analiz dużych grup pacjentów, że zgodność HLA między dawcą a biorcą wpływa na wynik przeszczepu nerki ze zwłok1-3. Wpływ układu HLA na przeszczep serca pozostaje jednak niepewny. Jest to standardowa praktyka lekarska dla serc dawców, która ma zostać przydzielona odbiorcom bez uwzględnienia zakresu dopasowania HLA, a prawdopodobieństwo, że serce przydzielone w ten sposób będzie dobrze dopasowane przez przypadek, jest bardzo niewielkie4. Wyniki z badań na stosunkowo niewielkiej liczbie pacjentów sugerują, że zgodność HLA może poprawić przeżywalność przeszczepu, 5-7, a kilku autorów doniośle o związku między stopniem dopasowania HLA a częstością odrzucania immunologicznego 8-12. Wszystkie te badania były utrudnione przez fakt, że kilka dobrze dopasowanych przeszczepów było dostępnych do analizy. Read more „Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca”

Interferon Alfa-2a w porównaniu z konwencjonalną chemioterapią w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad 7

Aby odpowiedzieć na to pytanie, zaprojektowaliśmy prospektywne, wieloośrodkowe badanie porównujące interferon alfa-2a ze standardową terapią10. Poprzednie próby niekonwencjonalnego leczenia CML, w tym polikhemerapii, transplantacji szpiku kostnego i interferonu, były niekontrolowane, a ich wnioski budziły niepewność i krytykę. Tymczasowa analiza tego badania19 wykazała, że w ciągu pierwszych dwóch lat interferon przewyższał hydroksymocznik w wywoływaniu odpowiedzi kariotypowych. Wyniki te zostały potwierdzone w naszym badaniu, szczególnie w odniesieniu do pacjentów z pełną lub prawie całkowitą odpowiedzią kariotypową.
Chociaż mediana przeżycia pacjentów poddanych konwencjonalnej chemioterapii była dłuższa (52 miesiące) niż oczekiwano w badaniu historycznych serii pacjentów, 1-5 całkowite przeżycie pacjentów otrzymujących interferon alfa-2a było znacznie lepsze, głównie ze względu na spowolnienie progresji białaczki od fazy przewlekłej do fazy przyspieszonej lub blastycznej (ryc. Read more „Interferon Alfa-2a w porównaniu z konwencjonalną chemioterapią w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad 7”