Ostre choroby narzadu oddechowego TYTUL

Ostre choroby narządu oddechowego TYTUL Gorączka. Ostre choroby narządu oddechowego oraz zaostrzenia przewlekłych jego chorób przebiegają często z gorączką, która w niektórych z nich ma cechy znamienne. Sprawę tę omówię w opisie poszczególnych chorób. Sprawie poziomu ogólnej ciepłoty ciała u osób zdrowych i w chorobach narządu oddechowego poświęcono wiele badań. W piśmiennictwie polskim rozległe badania przeprowadzili zwłaszcza Karol Rozenfeld-Rożkowalski oraz Kazimierz Dłuski. Read more „Ostre choroby narzadu oddechowego TYTUL”

Wybitna sinica TYTUL Wybitna sinica z

Wybitna sinica TYTUL Wybitna sinica z bladością powłok zewnętrznych jest znamienną cechą ostrej gruźlicy prosówkowej płuc. Sinica pochodzenia płucnego cechuje się tym, że po kilkominutowym oddychaniu tlenem znika, natomiast sinica na tle zaburzeń krążenia w tych warunkach nie zmienia się lub tylko nieznacznie (Zdzisław Gorecki).W ostrym krupowym zapaleniu płuc i w suchotach płuc nieraz stwierdza się wybitny rumieniec po stronie chorego płuca. W gruźlicy płuc spotyka się ciemne ubarwienie skóry, zwłaszcza na szyi, przypominające ubarwienie w cisawicy. W niektórych chorobach narządu oddechowego stwierdza się wysypki skórne. I tak w ostrym krupowym zapaleniu płuc znamienna jest opryszczka wargowa (herpes labialis), sadowiąca się na pograniczu skóry i błony śluzowej warg, rzadziej spotyka sili opryszczkę nosową (herpes nasalis) i na małżowinach usznych (herpes auricularis). Read more „Wybitna sinica TYTUL Wybitna sinica z”

Stan odzywienia wyniszczajacych chorobach narzadu

Stan odżywienia wyniszczających chorobach narządu oddechowego TYTUL Stan odżywienia wyniszczających chorobach narządu oddechowego, np. w suchotach płuc, w zgorzeli płuc, w przewlekłym śluzoropotoku, zazwyczaj znacznie podupada, tak iż wreszcie pozostają tylko skóra i kości, lecz nawet rak płuc może przez dłuższy czas nie wywierać ujemnego wpływu na odżywienie chorego. Tak samo i zakażenie gruźlicze u osoby otyłej pozostawia nieraz dobry i nawet nadmierny stan odżywienia. Skóra. Barwa skóry ulega w chorobach narządu oddechowego często zmianie. Read more „Stan odzywienia wyniszczajacych chorobach narzadu”

czestosc w skurczach pluc

częstość w skurczach płuc TYTUL Cechuje tę budowę przede wszystkim klatka piersiowa pokaźna (thorax paralyticus), która, ze względu na częstość w skurczach płuc, zwie się także klatką piersiową suchotniczą (thorax phtbisicus). Jest to klatka piersiowa z wąskim górnym otworem, z wyraźnym kątem mostkowym, o żebrach wąskich, idących skośnie od tyłu i z góry ku przodowi i dołowi, przyczepionych do mostka pod ostrym kątem międzyżebrzach szerokich, wyraźnie zaznaczonych. Podżebrza w tym typie klatki piersiowej są wydłużone, podchodzące blisko grzebieni biodrowych. Dziesiąte żebro, a czasami i dziewiąte, są całkiem wolne lub łączą się z poprzednim żebrem przesmykiem więzadłowym szerokości 11/2-3 cm, zamiast 1/2-1 cm. Kąt między łukami żebrowymi jest zaostrzony, łopatki odstają (scapulae alatae), obojczyki sterczą, dołki nadobojczykowe i podobojczykowe są przeważnie znacznie zagłębione. Read more „czestosc w skurczach pluc”

Ograniczone zapadniecie klatki piersiowej TYTUL Ograniczone

Ograniczone zapadnięcie klatki piersiowej TYTUL Ograniczone zapadnięcie klatki piersiowej spostrzega się w miejscach klatki odpowiadających ograniczonej marskości płuc bądź też niedodmie płuca wskutek zatkania większego oskrzela, np. przez raka płuc. Zapadła część klatki jest objętościowo mniejsza, brodawka sutkowa po jej stronie jest zbliżona do linii pośrodkowej ciała, a łopatka do kręgosłupa, kręgosłup wygięty wypukłością w zdrową stronę, międzyżebrza są zapadnięte i zwężone, bark obniżony, ruchy oddechowe zniesione lub znacznie osłabione. Zniekształcenia klatki piersiowej nabierają szczególnie dużego znaczenia, gdy dotyczą górnych jej części, mogą, bowiem wywierać wybitny wpływ na objawy fizyczne w okresie szczytów płuc i przez to być przyczyną mylnej oceny fizycznego ich stanu. Zwłaszcza należy zwracać uwagę na zwisanie całego barku po jednej stronie lub chociażby tylko, okolicy bocznego końca obojczyka oraz na skrzywienia boczne w okolicy górnych kręgów grzbieto wych, gdyż zniekształcenia te mogą być powodem przytłumienia w odpowiednim szczycie oraz obniżenia przyśrodkowej jego granicy, pomimo że w nim nie ma zmian chorobowych. Read more „Ograniczone zapadniecie klatki piersiowej TYTUL Ograniczone”

Jednostronne czesciowe rozszerzenie klatki piersiowej

Jednostronne częściowe rozszerzenie klatki piersiowej TYTUL Jednostronne częściowe rozszerzenie klatki piersiowej spostrzega się w przypadkach otorbionego jednostronnego zapalenia opłucnej, w przypadkach nowotworów płuc, opłucnej i śródpiersia, a także bąblowca płuc. Może być ono wywołane również chorobami innych narządów, np. serca (serce wole), osierdzia (wysiękowe jego zapalenie), tętnicy głównej (tętniak), wątroby lub śledziony, wiodących do znacznego ich powiększenia, trzustki, nawet jajników w związku, z czym dolny otwór klatki piersiowej po odpowiedniej stronie może ulec znacznemu rozszerzeniu. Zmniejszenie objętości klatki piersiowej i jej zapadnięcie zarówno obustronne częściowe, jak i jednostronne całkowite i częściowe spostrzega się przede wszystkim w rozległej marskości płuc, powstałej na tle chorób płuc (cirrhosis pulmonum pneumogenes), np. rozlanej włóknistej gruźlicy płuc lub chorób opłucnej (cirrhosis pulmonurn pleurogenes), gdy długo trwająca sprawa zapalna szerzy się z opłucnej na płuco i wiedzie do obfitego rozrostu kurczącej się tkanki łącznej. Read more „Jednostronne czesciowe rozszerzenie klatki piersiowej”

Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej

Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej TYTUL Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej spostrzega się w istotnej rozedmie płuc pęcherzykowej, w przypadkach obustronnej puchliny opłucnej, nieraz w wysiękowym zapaleniu opłucnej, nawet jednostronnym oraz w sprawach chorobowych toczących się w jamie brzusznej, a rozciągających dolne, części klatki. W wysiękowym zapaleniu opłucnej wypuklenie zdrowej polowy klatki piersiowej – mniejsze niż po stronie chorej powstaje odruchowo, po części zaś zależy od przesunięcia w jej stronę śródpiersia. Jednostronne rozszerzenie (wypuklenie) klatki piersiowej może być całkowite lub częściowe. Całkowite spostrzega się zwłaszcza w odmie opłucnej zastawkowej, odmie opłucnej z wysiękiem surowiczym i w ropniaku opłucnym z odmą, nadto, szczególnie w dolnej części klatki, nieraz stwierdza się je w wysiękowym zapaleniu opłucnej, zwłaszcza u dzieci, u których klatka piersiowa jest bardzo podatna. Miernego stopnia jednostronne wypuklenie klatki zdarza się niekiedy w ostrym zapaleniu płuc, szczególnie krupowym. Read more „Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej”

Klatka piersiowa gruszkowata

Klatka piersiowa gruszkowata TYTUL Klatka piersiowa gruszkowata (thorax pyriformis) ma wygląd gruszki zwróconej wąskim, końcem ku dołowi dojna część klatki jest wąska i płaska, a górna do poziomu IV żebra wypukła. Wskutek tego zniekształcenia oddychanie jest utrudnione. Klatka piersiowa łódkowata (thorax en ba te au Marie i Astiej cechuje się tym, że górna środkowa. część przedniej jej ściany jest wciśnięta i wgłębiona ku tyłowi na głębokość do 5 cm, dolna granica zagłębienia znajduje się na poziomie dolnego brzegu mięśnia piersiowego większego. Tę postać klatki spotykano dotychczas w jamistości rdzenia (syringomyelia). Read more „Klatka piersiowa gruszkowata”

Klatka piersiowa porazna

Klatka piersiowa poraźna TYTUL Klatka piersiowa poraźna (thorax paraiyticus), może być zmianą wrodzoną, usposabiającą do gruźlicy płuc, niedokrwistości i opadnięcia trzew brzusznych, albo też powstaje wtórnie, najczęściej w przebiegu suchot płuc i dlatego też nosi jeszcze miano: klatka suchotnicza (thorax phthiicus). Klatka piersiowa krzywicza (thorax rachiticus). Krzywica może wywoływać różne nieprawidłowości w budowie klatki piersiowej. Najczęstsza zmiana polega na tym, że mostek sterczy wybitnie ku przodowi, wskutek czego wymiar strzałkowy klatki jest znacznie większy, tak iż klatka staje się podobna do klatki kurzej (stąd nazwa: pierś kurza, pectus carinatum), zwłaszcza że żebra obustronnie są zbliżone do siebie. W miejscach połączenia się kostnych części żeber z chrząstkowymi znajdują się zgrubienia, różańcowate, nie tylko wyczuwalne, ale nieraz widoczne już gołym okiem. Read more „Klatka piersiowa porazna”

Drzenie piersiowe znika

Drżenie piersiowe znika TYTUL Drżenie piersiowe znika, gdy skrzele wiodące d naciekłego ogniska lub jamy zostanie chwilowo zatkane. Pojawia się ono znowu dopiero wtedy, gdy pod wpływem kaszlu lub innej przyczyny skrzele stanie się znowu drżenie słabienie lub zniesienie drżenia piersiowego stale się utrzymujące spostrzega się w górnej części klatki piersiowej w przypadkach raka płuc w związku ze zmniejszeniem drożności głównego oskrzela oraz z bezpowietrznością nowotworu. Zachowanie się drżenia piersiowego zależy także d stanu płucnej. Bliznowate jej zgrubienia, nagromadzenie się w jamie płucnej wysięku lub powietrza. Pogarszając przewodzenie fal głosowych mogą znacznie osłabić i nawet znieść drżenie piersiowe pomimo powietrzności jamy w płucu i rozległości nacieku w płucach. Read more „Drzenie piersiowe znika”