Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego cd

Cykle leczenia trwające 28 dni były kontynuowane do czasu progresji choroby, niedopuszczalnego poziomu toksycznych zdarzeń, wycofania zgody lub zgonu. W przypadku pacjentów, którzy zostali przydzieleni do grupy daratumumab, daratumumab w dawce 16 mg na kilogram podawano dożylnie co tydzień (w dniach 1, 8, 15 i 22) przez 8 tygodni w cyklach i 2, co 2 tygodnie (w dniach i 15) przez 16 tygodni (cykle od 3 do 6), a następnie co 4 tygodnie (ryc. S1 w dodatkowym dodatku). Obie grupy otrzymywały lenalidomid w dawce 25 mg doustnie w dniach od do 21 każdego cyklu, jeśli klirens kreatyniny wynosił ponad 60 ml na minutę (lub dawkę 10 mg na dobę, jeśli klirens kreatyniny wynosił 30 do 60 ml na minutę) i deksametazon w dawce 40 mg raz na tydzień. W grupie otrzymującej daratumumab podzielono dawkę deksametazonu: deksametazon podawano w dawce 20 mg przed infuzją w ramach profilaktyki w przypadku reakcji związanych z infuzją, a następnego dnia podawano 20 mg. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego cd”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad

Badanie 3 fazy bortezomibu i deksametazonu z daratumumabem lub bez niego spełniało swój pierwotny punkt końcowy w analizie śródokresowej i wykazało istotnie wyższe tempo przeżycia wolnego od progresji, z 61% niższym ryzykiem progresji lub śmierci w grupie daratumumab niż w grupie kontrolnej.18 Badanie fazy 1-2 daratumumabu, lenalidomidu i deksametazonu u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie szpiczakiem mnogim wykazało, że takie połączenie zapewnia korzyści terapeutyczne, brak toksycznych skutków ograniczających dawkę i 81% ogólnej odpowiedzi , w tym stawka 25% ścisłej pełnej odpowiedzi (definicja tego terminu znajduje się w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu) .19 Po 18 miesiącach wskaźnik przeżycia bez progresji wynosił 72%, a wskaźnik całkowitego przeżycia wynosił 90%. 19 Tutaj przedstawiamy wyniki wcześniej określonej tymczasowej analizy fazy 3 badania daratumumabu, lenalidomidu i deksametazonu u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie. Szpiczak mnogi. Metody
Wersja próbna
W tej randomizowanej, otwartej, wieloośrodkowej próbie trzeciej fazy przydzieliliśmy pacjentów, którzy mieli nawrót lub oporność na szpiczaka mnogiego i otrzymali jedną lub więcej linii z poprzedniej terapii, aby otrzymać daratumumab, lenalidomid i deksametazon (grupa daratumumabu) lub lenalidomid i deksametazon (grupa kontrolna). Pacjenci byli randomizowani między 16 czerwca 2014 r. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego

Daratumumab wykazał obiecującą skuteczność w monoterapii oraz z lenalidomidem i deksametazonem w badaniu fazy 1-2 z udziałem pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem mnogim. Metody
W tej fazie 3 losowo przydzielono 569 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali jedną lub więcej poprzednich linii leczenia w celu otrzymania lenalidomidu i deksametazonu samodzielnie (grupa kontrolna) lub w połączeniu z daratumumabem (grupa daratumumabu). Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji.
Wyniki
Po medianie czasu obserwacji wynoszącej 13,5 miesiąca w analizie okresowej określonej w protokole zaobserwowano 169 przypadków progresji choroby lub zgonu (u 53 z 286 pacjentów [18,5%] w grupie daratumumab vs. 116 z 283 [41,0%] w grupa kontrolna, współczynnik ryzyka, 0,37, przedział ufności 95% [CI], 0,27 do 0,52, P <0,001 w teście stratyfikowanej log-rank). Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego”

Promieniowanie z lub bez terapii antyandrogenowej w nawracającym raku prostaty ad 8

Bikalutamid nie wiązał się ze znacznie większym ryzykiem zgonu sercowego lub poważnych skutków hepatotoksycznych. Śmiertelność sercowo-naczyniowa była podobna w obu grupach, co zaobserwowano w trzech poprzednich badaniach fazy 3 RTOG oceniających stosowanie lub niewykorzystywanie terapii deprywacji androgenów.25-27 Jednakże zebrano tylko dane dotyczące zdarzeń sercowych, które zostały zgłoszone jako zdarzenia niepożądane, które być może wprowadziło stronniczość potwierdzającą. Wirth i koledzy poinformowali o wynikach Wczesnego Programu Raka Prostaty, serii randomizowanych, podwójnie ślepych prób porównujących 150 mg bikalutamidu z placebo.28 Stwierdzili oni, że wskaźniki zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych były niskie i podobne w grupie bikalutamidu i placebo. grupy (odpowiednio 3,5% i 3,1%). Przeciwnie, stwierdzili istotne różnice między grupą bikalutamidową a grupą placebo pod względem częstości występowania ginekomastii (68% w porównaniu z 8%) i wycofania się pacjentów z badania lub zaprzestania stosowania tabletek z powodu ginekomastii (17% w porównaniu z 1% ). Read more „Promieniowanie z lub bez terapii antyandrogenowej w nawracającym raku prostaty ad 8”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 8

Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi (u . 1% pacjentów w obu grupach), które doprowadziły do przerwania leczenia, były zapalenie płuc (u 1,1% pacjentów w grupie daratumumabu iu 0,7% osób w grupie kontrolnej), płucne zatorowość (u 1,1% w grupie kontrolnej) i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia fizycznego (u 1,1% w grupie daratumumab). Zdarzenia niepożądane prowadzące do śmierci wystąpiły u 11 pacjentów (3,9%) w grupie daratumumabu oraz u 15 (5,3%) w grupie kontrolnej. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi prowadzącymi do śmierci były ostre uszkodzenie nerek (u 0,4% pacjentów w grupie daratumumabu i 1,1% w grupie kontrolnej), wstrząs septyczny (odpowiednio 1,1% i 0,4%) oraz zapalenie płuc (w 0,7% w każdej grupie). Niskie wskaźniki wtórnego pierwotnego raka odnotowano w dwóch grupach (2,8% pacjentów w grupie daratumumabu i 3,6% osób w grupie kontrolnej); 10 z 18 pacjentów (5 pacjentów w każdej grupie) z wtórnym pierwotnym rakiem miało nieinwazyjny, skórny wtórny pierwotny rak, taki jak rak płaskonabłonkowy lub rak podstawnokomórkowy. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 8”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 7

Mediana czasu trwania odpowiedzi nie została osiągnięta (95% CI, nie można było oszacować) w grupie daratumumabu, w porównaniu z 17,4 miesiąca (95% CI, 17,4 do nie można było oszacować) w grupie kontrolnej. Głębsze odpowiedzi skutkowały dłuższym czasem przeżycia bez progresji. Wśród pacjentów z częściową odpowiedzią lub lepszą, wskaźnik przeżycia bez progresji po 12 miesiącach wynosił 87,8% (95% CI, 83,1 do 91,3) w grupie daratumumab w porównaniu z 73,6% (95% CI, 67,0 do 79,1) w grupie kontrolnej. Grupa. Wśród pacjentów z bardzo dobrą odpowiedzią częściową lub lepszą, wskaźnik przeżycia wolnego od progresji wynosił 91,7% (95% CI, 87,1 do 94,8) w grupie daratumumab w porównaniu z 85,8% (95% CI, 78,1 do 90,9) w grupie kontrolnej. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 7”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 6

Podobnie, w analizie czasu do wystąpienia progresji choroby obserwowano łącznie 148 zdarzeń (u 44 pacjentów [15,4%] w grupie daratumumab vs. 104 (36,7%) w grupie kontrolnej) (współczynnik ryzyka 0,34 95% CI, 0,23 do 0,48, P <0,001). Częstość przeżycia bez progresji po 12 miesiącach wynosiła 85,7% (95% CI, 80,9 do 89,4) w grupie daratumumabu, w porównaniu z 63,2% (95% CI, 57,1 do 68,8) w grupie kontrolnej. Rycina 2. Rycina 2. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 6”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 5

Czas trwania odpowiedzi oceniano za pomocą metody Kaplana-Meiera. Wyniki
Pacjenci i leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Demograficzne, wyjściowe choroby i kliniczne cechy charakterystyczne w populacji, która zdecydowała się leczyć. Spośród 569 pacjentów, 286 zostało przydzielonych do grupy daratumumab, a 283 do grupy kontrolnej. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 5”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego czesc 4

Kontynuowano obserwację pacjentów, którzy przerwali leczenie. Utworzono niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo w celu okresowego przeglądu niezaślepionych danych dotyczących bezpieczeństwa. Oględziny próbne
Badacze i sponsor (Janssen Research and Development) byli odpowiedzialni za projekt badania i analizę statystyczną. Dane zostały zebrane przez badaczy i stowarzyszone zespoły badawcze i zostały opracowane i utrzymywane przez sponsora. Wszyscy badacze mieli dostęp do danych na żądanie i nie byli ograniczani umowami o zachowaniu poufności. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego czesc 4”

Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa czesc 4

W przypadku krwawienia z mięśniowo-szkieletowego, czynniki, które obejmowały uśmierzanie bólu, jednoznaczną poprawę obiektywnych objawów krwawienia i brak wzrostu obrzęku uważano za wskazujące na doskonałą skuteczność hemostatyczną, jeśli wystąpiły w ciągu godziny po infuzji i dobrą skuteczność hemostatyczną, jeśli wystąpiły w ciągu 4 godzin. Przestudiuj badanie
Badanie zostało zaprojektowane i skoordynowane wspólnie przez Population Health Research Institute (PHRI) na Uniwersytecie McMaster i Portola Pharmaceuticals. Badacze z PHRI zebrali i przeanalizowali dane. Niezależna rada monitorująca dane i bezpieczeństwo dokonała przeglądu danych z badań. Badanie było nadzorowane przez akademicki komitet sterujący, którego członkowie ręczyli za dokładność i kompletność danych, napisali wszystkie projekty manuskryptu i podjęli decyzję o przesłaniu ostatecznego projektu do publikacji. Read more „Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa czesc 4”