Patologia wewnetrznego wydzielania

Patologia wewnętrznego wydzielania sprowadza się do zjawisk zmniejszonej lub zwiększonej czynności gruczołów wewnątrzwydzielniczych, to znaczy zmniejszonego lub zwiększonego wytwarzania hormonu, a także do częściowej niepełnowartościowej czynności tych gruczołów. Poza tym może powstać zwichnięcie współzależności między gruczołami, co może niekiedy wywołać różne, pozornie paradoksalne, zjawiska zaburzeń patogenetycznych. Zaburzenia pewnych współzależności hormonalnych widzimy niekiedy w nietypowej chorobie Basedowa, przebiegającej z otłuszczeniem, w częściowym obrzęku śluzowatym w niedoczynności tarczycy w kombinacji z akromegalią, w niedoczynności gruczołów płciowych przy równoczesnym rozkojarzeniu czynności przysadki mózgowej itd. Często jednak te pozornie paradoksalne reakcje ustroju mogą zależeć od zmienionego oddziaływania narządów na wydzieliny gruczołów w zależności od ich czynnościowego stanu, jak to widzimy np. w naczyniach wieńcowych serca, które adrenalina rozszerza, a nie zwęża jak naczynia narządów jamy brzusznej i skóry. [hasła pokrewne: prąd traberta, zostań dawcą szpiku, nzoz hipokrates ]

Powiązane tematy z artykułem: nzoz hipokrates prąd traberta zostań dawcą szpiku