Przed wizytą u logopedy, konieczna okazuje się dobra diagnoza.

width=300Podobnie jak w innych specjalizacjach medycznych, przed rozpoczęciem terapii konieczna okazuje się pełna diagnostyka, dzięki której lekarze zyskają stuprocentową pewność co do występowania schorzenia u pacjenta. Logopeda poznań przyjmuje tylko i wyłącznie tych pacjentów, którzy posiadają odpowiednie skierowanie od swojego poprzedniego lekarza. Polskie prawo nakłada na niego obowiązek dokonania diagnozy w oparciu o dostępne, rzetelne narzędzia. I tak, w przypadku osób jąkających, korzysta się z kwestionariusza Copperów do oceny jąkania. Test ten został zweryfikowany w oparciu o wyniki pochodzące z różnych, tak samo licznych populacji. Read more „Przed wizytą u logopedy, konieczna okazuje się dobra diagnoza.”

Możliwa jest terapia zaburzeń mowy

width=300Nieprawidłowy rozwój mowy u młodego człowieka, może pogorszyć jego funkcjonowanie społeczne i obniżyć poziom zadowolenia z jego życia. Na szczęście istnieją sprawdzone metody terapeutyczne, dzięki którym możliwa okazuje się korekta powstałych problemów z komunikacją interpersonalną. Takimi oddziaływaniami na ośrodek mowy zlokalizowany w mózgu zajmuje się bruzda harrisona. Jego codzienna praca polega na kontakcie zarówno z osobami młodymi, poniżej osiemnastego roku życia jak i dorosłymi, aktywnymi zawodowo. Oczywiście, w zależności od wieku pacjenta, terapeuta dobiera odpowiednie narzędzia swojej pracy jak i przeprowadza osobną diagnozę. Read more „Możliwa jest terapia zaburzeń mowy”

Unerwienie TYTUL Unerwienie. Pluca otrzymuja

Unerwienie TYTUL Unerwienie. Płuca otrzymują unerwienie z układu mimowolnego. Nerwy przywspółczulny i współczulny wysyłają liczne gałązki do przedniego i tylnego splotu płucnego, w których włókna nerwu błędnego i współczulnego są pomieszane. Od splotów płucnych odchodzą do oskrzeli cienkie nerwy, którymi jest zaopatrzona cała ściana oskrzelowa aż do najmniejszych rozgałęzień. Zwłaszcza dużo nerwów znajduje się pomiędzy błoną mięsną a podśluzową, Miejscami w ścianie oskrzeli znajdują się drobne węzełki zawierające komórki zwojowe z dość grubymi wypustkami, które po wyjściu z komórki rozdzielają się i częściowo przeplatają się wzajemnie. Read more „Unerwienie TYTUL Unerwienie. Pluca otrzymuja”

Klatka piersiowa porazna

Klatka piersiowa poraźna TYTUL Klatka piersiowa poraźna (thorax paraiyticus), może być zmianą wrodzoną, usposabiającą do gruźlicy płuc, niedokrwistości i opadnięcia trzew brzusznych, albo też powstaje wtórnie, najczęściej w przebiegu suchot płuc i dlatego też nosi jeszcze miano: klatka suchotnicza (thorax phthiicus). Klatka piersiowa krzywicza (thorax rachiticus). Krzywica może wywoływać różne nieprawidłowości w budowie klatki piersiowej. Najczęstsza zmiana polega na tym, że mostek sterczy wybitnie ku przodowi, wskutek czego wymiar strzałkowy klatki jest znacznie większy, tak iż klatka staje się podobna do klatki kurzej (stąd nazwa: pierś kurza, pectus carinatum), zwłaszcza że żebra obustronnie są zbliżone do siebie. W miejscach połączenia się kostnych części żeber z chrząstkowymi znajdują się zgrubienia, różańcowate, nie tylko wyczuwalne, ale nieraz widoczne już gołym okiem. Read more „Klatka piersiowa porazna”

Bruzda Harrisona TYTUL Bruzda

Bruzda Harrisona TYTUL Bruzda Harrisona. Jest to bruzda widoczna czasami dookoła klatki piersiowej odpowiednio do przyczepu przepony. Poznaje się ją po tym, ze brzegi dolnej części klatki piersiowej są jakby wywinięte na zewnątrz. Rozszerzenia żył na klatce piersiowej, najczęściej na poziomie II i III żeber od przodu i I kręgu grzbietowego Z tyłu, spotyka się z chorób narządu oddechowego w przypadkach raka płuc, czasami już we wczesnym okresie, a także w gruźlicy płuc. Zależy ten objaw od ucisku żył przez obrzmiałe węzły chłonne, znajdujące się wewnątrz klatki, lub przez zrosty opłucne. Read more „Bruzda Harrisona TYTUL Bruzda”

Opukiwanie pograniczne TYTUL Slowem, gleboko lezace

Opukiwanie pograniczne TYTUL Słowem, głęboko leżące ogniska chorobowe w płucu wymagają do wykrycia nader słabego, tzw. pogranicznego opukiwania. Wykonać takie opukiwanie można tylko pod warunkiem bezwzględnej ciszy w otoczeniu badającego oraz wielkiej wprawy w badaniu. Doniosłe badania Goldscheidera nie wyłączają stosowania silnego opukiwania. Opukiwanie pograniczne wykrywa tylko istnienie w głębi płuca ogniska bezpowietrznego, natomiast nie daje żadnych wskazówek co do jego rozległości, stłumienie bowiem odpowiednio do siedziby ogniska powstaje bez względu na jego rozmiar. Read more „Opukiwanie pograniczne TYTUL Slowem, gleboko lezace”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 7

Mediana czasu trwania odpowiedzi nie została osiągnięta (95% CI, nie można było oszacować) w grupie daratumumabu, w porównaniu z 17,4 miesiąca (95% CI, 17,4 do nie można było oszacować) w grupie kontrolnej. Głębsze odpowiedzi skutkowały dłuższym czasem przeżycia bez progresji. Wśród pacjentów z częściową odpowiedzią lub lepszą, wskaźnik przeżycia bez progresji po 12 miesiącach wynosił 87,8% (95% CI, 83,1 do 91,3) w grupie daratumumab w porównaniu z 73,6% (95% CI, 67,0 do 79,1) w grupie kontrolnej. Grupa. Wśród pacjentów z bardzo dobrą odpowiedzią częściową lub lepszą, wskaźnik przeżycia wolnego od progresji wynosił 91,7% (95% CI, 87,1 do 94,8) w grupie daratumumab w porównaniu z 85,8% (95% CI, 78,1 do 90,9) w grupie kontrolnej. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 7”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 5

Czas trwania odpowiedzi oceniano za pomocą metody Kaplana-Meiera. Wyniki
Pacjenci i leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Demograficzne, wyjściowe choroby i kliniczne cechy charakterystyczne w populacji, która zdecydowała się leczyć. Spośród 569 pacjentów, 286 zostało przydzielonych do grupy daratumumab, a 283 do grupy kontrolnej. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 5”

Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa ad 7

Miejscem krwawienia był najczęściej przewód żołądkowo-jelitowy lub śródczaszkowy; Aktywność anty-czynnik Xa była znacznie podwyższona u większości pacjentów i jako taka prawdopodobnie stanowiła główną przeszkodę w klinicznej hemostazie. Podanie bolusa i infuzji andexanetu spowodowało szybkie i znaczne odwrócenie aktywności anty-czynnik Xa. Odpowiedź kliniczna 12 godzin po infuzji andexanet, mierzona ocenioną hemostatyczną skutecznością przy zastosowaniu wcześniej określonych kryteriów, była doskonała lub dobra u 79% pacjentów i była zgodna w różnych podgrupach. Po pełnej rejestracji w trwającym badaniu zapewniono odpowiednią moc statystyczną, dalsza analiza powinna dostarczyć szczegółów dotyczących związku między zmniejszeniem aktywności anty-czynnik Xa a klinicznymi hemostatycznymi wynikami. Andexanet podawano w infuzji przez okres od 2 do 2,5 godzin, a częściowo wystąpił powrót aktywności anty-czynnik Xa w kierunku wartości sprzed leczenia w 4 do 4,5 godziny po rozpoczęciu andexanet. Read more „Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa ad 7”

Mutacje w genie dejodynazy nukleotydowej i niedoczynności tarczycy czesc 4

Pacjent miał homozygotyczną mutację C . T w eksonie 2 DEHAL1 (Figura 1A i 1B), co spowodowało zastąpienie argininy tryptofanem w pozycji 101 (oznaczonej Arg101Trp) w 10. pozycji katalitycznej domeny nitroreduktazy białka DEHAL1, pomiędzy dwoma przewidywanymi aminokwasami wiążącymi mononukleotydy 22 (Figura 1C). Pacjenci 2 i 3 byli zarówno homozygotyczni pod względem delecji CAT w trzech ramkach w eksonie 2 genu, powodując zastąpienie obu fenyloalaniny w pozycji 105 i izoleucyny w pozycji 106 leucyny (oznaczonej Phe105-Ile106Leu) (rysunek 1A i 1B). Zmiana była zlokalizowana w obrębie domeny nitroreduktazy w bliskim sąsiedztwie innego przypuszczalnego aminokwasu wiążącego mononukleotyd flawiny (Figura 1C). Read more „Mutacje w genie dejodynazy nukleotydowej i niedoczynności tarczycy czesc 4”