CZYNNIKI PRZYCZYNOWE TYTUL CZYNNIKI PRZYCZYNOWE Choroby narzadu

CZYNNIKI PRZYCZYNOWE TYTUL CZYNNIKI PRZYCZYNOWE Choroby narządu oddechowego powstają najczęściej na tle zakażenia zarazkami chorobotwórczymi, uszkadzającymi bądź sam tylko narząd oddechowy, bądź atakującymi jednocześnie także inne narządy. Z różnych bakterii zwłaszcza często przyczyną choroby narządu oddechowego są prątki gruźlicy, pneumokoki i bakterie ropotwórcze, a z nich przede wszystkim paciorkowce i gronkowce. Rzadziej chorobę narządu oddechowego wywołują beztlenowce sprowadzające ciężkie zmiany zgorzelinowe w płucach. Niejednokrotnie chodzi o zakażenie mieszane narządu oddechowego, zwłaszcza w przypadkach ropienia i zgorzeli płuc. Dotychczas nie wyjaśniono, jaki jest wzajemny stosunek bakterii biorących udział w tym zakażeniu czy wspierający, czy też hamujący rozwój i zmniejszający zjadliwość poszczególnych bakterii. Read more „CZYNNIKI PRZYCZYNOWE TYTUL CZYNNIKI PRZYCZYNOWE Choroby narzadu”

Dusznosc TYTUL Dusznosc (dyspnoea) jest czestym

Duszność TYTUL Duszność (dyspnoea) jest częstym objawem podmiotowym i przedmiotowym w ostrych i przewlekłych chorobach narządu oddechowego. Pochodzenie duszności w tych chorobach może być różne. Często wywołuje ją czynnik mechaniczny w postaci ograniczenia powierzchni oddechowej płuc, zwłaszcza gdy powstaje ono nagle i jest znaczne. Jest to tzw. duszność pochodzenia oddechowego (dyspnoea res piratoria). Read more „Dusznosc TYTUL Dusznosc (dyspnoea) jest czestym”

Krwioplucia wywoluja takze gruzlica pluc

Krwioplucia wywołują także gruźlica płuc TYTUL Krwioplucia wywołują także gruźlica płuc, zawał płuc, nadżarcie naczynia krwionośnego przez raka, mięsaka, kiłę płuc. Spostrzega się je także w toku bąblowca płuc, grzybkowych chorób płuc (promienica i in.), polipów oskrzeli itd. Ciała obce w narządzie oddechowym, nawet otorbione, np. pocisk, mogą być także przyczyną krwioplucia, zwłaszcza podczas forsownego kaszlu. Szczególnie są obfite krwotoki płucne w przypadkach pęknięcia gałązki tętnicy płucnej, przebiegającej w ścianie rozszerzonego oskrzela, oraz przebicia się na tle sprawy chorobowej tętnicy głównej lub jednej z jej gałęzi do oskrzeli. Read more „Krwioplucia wywoluja takze gruzlica pluc”

Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy

Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy przepony paradoksalne (respirati diaphragmatica paradxa). Jest to zjawisko polegające na tym, że przepona w okresie wdechu unosi się ku górze a w okresie wydechu obniża się oglądaniem poznaje się je po tym, że nadbrzusze w okresie wdechu zapada się, a podczas wydechu wypukla się. Paradoksalnie, zwane także dziwacznymi, ruchy przepony spostrzega się: 1) w przypadkach zrostów przepon-żebrowych w zatoce przepony żebrowej, wskutek których przepona nie może obniżyć się dostatecznie 2) w okresie wdechu i dlatego razem z nadbrzuszem unosi się w tej fazie oddechowej ku górze, objaw ten bywa przeważnie jednostronny; 3) w przypadkach porażenia nerwu przeponowego; 4) w zapaleniu płucnej przeponowej 5) czasami w zapaleniu wysiękowym płucnej oraz w odmie płucnej, gdy przepona, znacznie wypukla ku dłoni, unosi się podczas wdechu ku górze wskutek zachowanej zdolności skurczowej. Badanie klatki obmacywaniem. Do badania klatki piersiowej obmacywaniem uciekamy się głównie dla stwierdzenia zachowania się drżenia piersi (fremitus pect-ralis). Read more „Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy”

Wydłużanie tętnicy wieńcowej poza pompą lub po pompie w 30 dni AD 7

Ponadto brak korzyści mógł wynikać z ograniczonej mocy statystycznej, ponieważ tylko 1% pacjentów w każdej grupie badanej cierpiał na udar. Chociaż krótkoterminowe wyniki naszego badania są zachęcające, ważne jest, abyśmy uznali, że ustaliliśmy wysoki poziom wiedzy specjalistycznej dla uczestniczących chirurgów. Wydaje się prawdopodobne, że skuteczne wykonywanie CABG bez pompy może być w większym stopniu zależne od początkowego ryzyka technicznego niż CABG wykonywane przy użyciu pompy, ze względu na nieodłączne trudności w wykonywaniu delikatnych zespoleń na bijącym sercu oraz potencjalny stopień kompletności i jakości rewaskularyzacji. Dlatego chirurdzy, szczególnie stażyści lub niedoświadczeni chirurdzy, którzy są na wczesnym etapie nauki, mogą wybrać swoje podejście chirurgiczne zgodnie z oczekiwanymi trudnościami technicznymi i potencjalnymi korzyściami dla każdego pacjenta. Read more „Wydłużanie tętnicy wieńcowej poza pompą lub po pompie w 30 dni AD 7”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 5

Tylko cztery zaburzenia ze znacznym wzbogaceniem są przedstawione na tej figurze. Aby wyjaśnić odchylenie płci i brak danych kontrolnych na temat chromosomów płci, dane te przedstawiają tylko autosomalne drugie trafienie. Ustaliliśmy dziedziczenie, wykorzystując dane wyjściowe, które były dostępne dla 653 probantów, które łącznie posiadały 66 z 72 pierwotnych wariantów liczby kopii (ryc. S7 w Dodatku uzupełniającym). Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 5”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 9

Nasze dane sugerują, że na częstość występowania każdego typu wariantu wpływa w różnym zakresie częstość mutacji de novo oraz prawdopodobieństwo przeniesienia wariantu na potomstwo. Kliniczny efekt dodatkowych wariantów
Aby zrozumieć wpływ dodatkowych wariantów liczby kopii, zbadaliśmy zgłoszone historie przypadków klinicznych15,21,32,2,33 i podjęliśmy próbę zebrania dodatkowych informacji klinicznych na 161 dzieciach z co najmniej jednym dużym wariantem (96 dzieci z pierwotnym wariantem i 65 z wiele dużych wariantów). Jakościowa ponowna ocena kliniczna tych próbek potwierdziła, że wśród dzieci z tym samym zaburzeniem genomicznym, u tych z wieloma wariantami występowały deficyty w więcej domenach niż te z jednym wariantem (Tabela S13 w Dodatku Uzupełniającym). Aby ocenić to za pomocą bardziej obiektywnych kryteriów, skupiliśmy się na trzech wariantach wykazujących związek z najbardziej zmiennymi fenotypowo zmiennymi i przyjęliśmy system punktacji oparty na liście kontrolnej cech klinicznych opisanych dla subtelomerycznych34 i zrównoważonych rearanżacji chromosomowych de novo35 (tabele S14 i S15 w Dodatku Uzupełniającym). Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 9”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego

Daratumumab wykazał obiecującą skuteczność w monoterapii oraz z lenalidomidem i deksametazonem w badaniu fazy 1-2 z udziałem pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem mnogim. Metody
W tej fazie 3 losowo przydzielono 569 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali jedną lub więcej poprzednich linii leczenia w celu otrzymania lenalidomidu i deksametazonu samodzielnie (grupa kontrolna) lub w połączeniu z daratumumabem (grupa daratumumabu). Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji.
Wyniki
Po medianie czasu obserwacji wynoszącej 13,5 miesiąca w analizie okresowej określonej w protokole zaobserwowano 169 przypadków progresji choroby lub zgonu (u 53 z 286 pacjentów [18,5%] w grupie daratumumab vs. 116 z 283 [41,0%] w grupa kontrolna, współczynnik ryzyka, 0,37, przedział ufności 95% [CI], 0,27 do 0,52, P <0,001 w teście stratyfikowanej log-rank). Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego czesc 4

Kontynuowano obserwację pacjentów, którzy przerwali leczenie. Utworzono niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo w celu okresowego przeglądu niezaślepionych danych dotyczących bezpieczeństwa. Oględziny próbne
Badacze i sponsor (Janssen Research and Development) byli odpowiedzialni za projekt badania i analizę statystyczną. Dane zostały zebrane przez badaczy i stowarzyszone zespoły badawcze i zostały opracowane i utrzymywane przez sponsora. Wszyscy badacze mieli dostęp do danych na żądanie i nie byli ograniczani umowami o zachowaniu poufności. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego czesc 4”

Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca czesc 4

Zamiast tego twierdzilibyśmy, że wyniki bieżącego badania nie są jedynie przedmiotem zainteresowania akademickiego. Ze względu na złożoność systemu HLA należałoby jednak zastosować wielokierunkowy system podziału narządów, podobny do tego stosowanego w przypadku nerek dawcy, aby zoptymalizować dopasowanie HLA dla biorców przeszczepu serca. Wrażliwość serc dawców na uszkodzenia niedokrwienne pozostaje głównym czynnikiem ograniczającym. Nerki mogą być przechowywane do 36 godzin, 18 ale nasze dane wskazują, że przeżywalność przeszczepów serca jest znacznie zmniejszona z czasem przechowywania dłuższym niż 4 godziny. Niemniej jednak to ograniczenie nie wyklucza możliwości dzielenia się narządami nawet w relatywnie dużych obszarach geograficznych. Read more „Wpływ kompatybilności HLA na przeżycie przeszczepu po transplantacji serca czesc 4”