WIADOMOSCI Z PATOFIZJOLOGII

WIADOMOŚCI Z PATOFIZJOLOGII TYTUL Wszelkie zaburzenia rytmu oddechowego, jak np. dowolne przyśpieszenie lub zwolnienie rytmu oddechowego, są u zdrowych ludzi automatycznie regulowane, zależnie od wahań ilości dwutlenku węgla w krwi. Mianowicie w okresie częstych oddechów zmniejszających jego ilość w krwi pobudzające jego działanie na ośrodek oddechowy maleje, wskutek czego oddech staje się powolniejszy może wreszcie dojść do bezdechu (apnoea). Na odwrót, po okresie dowolnych rzadkich oddechów nastaje wskutek nagromadzenia się w krwi bezwodnika kwasu węglowego – okres przyspieszonego oddychania (polypnoea). Zależnie od tego, średnia minutowa wentylacja płuc z okresu np. Read more „WIADOMOSCI Z PATOFIZJOLOGII”

Nowsze zdobycze fizjologii oddychania

Nowsze zdobycze fizjologii oddychania TYTUL Nowsze zdobycze fizjologii oddychania, uzyskane za pomocą rentgenokimografii (Cramer i Weber), dowodzą, że płuca nie poruszają się, jako całość. Każdy płat wykonywa ruchy samodzielnie i rytmicznie dookoła punktu, który odpowiada wnęce. Górny płat porusza się podczas oddychania w tych samych kierunkach, co żebra, a dolny co przepona. Zatem ruchy przepony w stanach prawidłowych wywierają wpływ tylko na dolny płat płucny. Ich, więc zniesienie za pomocą wyrwania nerwu przeponowego – zabiegu stosowanego w celach leczniczych – może być skuteczne, jeżeli zmiany chorobowe są usadowione w dolnym płacie. Read more „Nowsze zdobycze fizjologii oddychania”

Wydłużanie tętnicy wieńcowej poza pompą lub po pompie w 30 dni AD 6

Nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania pierwszego powikłanego zgonu, zgonu niekrytycznego, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub nieinfekcyjnej niewydolności nerek wymagającej dializy po 30 dniach, ani nie stwierdzono istotnych różnic w żadnym z elementów tego wyniku. Stwierdzono zmniejszenie liczby wtórnych wyników u pacjentów poddawanych CABG bez użycia pompy, w tym częstości przetaczania produktów krwiopochodnych, ostrego uszkodzenia nerek, powikłań oddechowych i ponownej operacji w przypadku krwawienia okołooperacyjnego; czas wentylacji i sali operacyjnej; oraz czas przyjęcia na oddział intensywnej terapii. Jednakże wśród pacjentów poddawanych zabiegowi pozabiegowemu stwierdziliśmy również, że w jednym zabiegu wykonano mniej przeszczepów i że w czasie hospitalizacji wskaźnikowej odnotowano zwiększoną liczbę wczesnych procedur rewaskularyzacji. Wyniki te mogą wpłynąć na długoterminowy wynik w dwóch grupach pacjentów; grupa poza pompą skorzystałaby w krótkim okresie z mniejszej ilości szkodliwych skutków transfuzji krwi, 17 powikłań oddechowych i dysfunkcji nerek 18, co można zrównoważyć ryzykiem niższego odsetka długoterminowej drożności przeszczepu. Read more „Wydłużanie tętnicy wieńcowej poza pompą lub po pompie w 30 dni AD 6”

Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci

W przypadku alergii na jaja jedynym sposobem leczenia jest unikanie żywienia. Ocenialiśmy immunoterapię doustną, stosując białko jaja w proszku do leczenia dzieci z alergią na jajka. Metody
W tym podwójnie ślepym, randomizowanym badaniu z kontrolą placebo 55 dzieci w wieku od 5 do 11 lat z alergią na jaja otrzymywało doustną immunoterapię (40 dzieci) lub placebo (15). Po początkowych fazach zwiększania dawki, narastania i podtrzymywania prowadzono doustne prowokacje pokarmowe białkiem jaja w proszku po 10 miesiącach i 22 miesiącach. Read more „Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci”

Promieniowanie z lub bez terapii antyandrogenowej w nawracającym raku prostaty ad 8

Bikalutamid nie wiązał się ze znacznie większym ryzykiem zgonu sercowego lub poważnych skutków hepatotoksycznych. Śmiertelność sercowo-naczyniowa była podobna w obu grupach, co zaobserwowano w trzech poprzednich badaniach fazy 3 RTOG oceniających stosowanie lub niewykorzystywanie terapii deprywacji androgenów.25-27 Jednakże zebrano tylko dane dotyczące zdarzeń sercowych, które zostały zgłoszone jako zdarzenia niepożądane, które być może wprowadziło stronniczość potwierdzającą. Wirth i koledzy poinformowali o wynikach Wczesnego Programu Raka Prostaty, serii randomizowanych, podwójnie ślepych prób porównujących 150 mg bikalutamidu z placebo.28 Stwierdzili oni, że wskaźniki zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych były niskie i podobne w grupie bikalutamidu i placebo. grupy (odpowiednio 3,5% i 3,1%). Przeciwnie, stwierdzili istotne różnice między grupą bikalutamidową a grupą placebo pod względem częstości występowania ginekomastii (68% w porównaniu z 8%) i wycofania się pacjentów z badania lub zaprzestania stosowania tabletek z powodu ginekomastii (17% w porównaniu z 1% ). Read more „Promieniowanie z lub bez terapii antyandrogenowej w nawracającym raku prostaty ad 8”

Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa ad 6

Nie można ocenić jednego pacjenta z powodu problemu administracyjnego. Spośród 9 pacjentów, którzy zostali osądzeni jako posiadający słabą lub brak hemostazy skuteczność, 5 otrzymywało rywaroksaban i 4 apiksaban. Spośród tych pacjentów 3 miało krwawienie z przewodu pokarmowego, 4 krwawienie wewnątrzczaszkowe i 2 inne podstawowe miejsca krwawienia. Wskaźniki doskonałej lub dobrej skuteczności wynosiły 84% dla krwawienia z przewodu pokarmowego i 80% dla krwawienia wewnątrzczaszkowego, częstości, które były zgodne w innych podgrupach, które były badane. Spośród 10% pacjentów z najwyższą aktywnością anty-czynnik Xa pod koniec infuzji, 4 otrzymywało rywaroksaban, a otrzymywało apiksaban; wszyscy otrzymali niższą dawkę andexanet. Read more „Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa ad 6”

Leczenie Romosozumab u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 8

Gęstość mineralna kości nadal rosła w grupie romosozumab po przejściu do denosumabu (p <0,001 dla wszystkich porównań między grupą, która pierwotnie otrzymała romosuzab i grupą, która pierwotnie otrzymała placebo) (Figura 3A, 3B i 3C). Poziom markera tworzenia kości P1NP gwałtownie wzrósł w grupie romosozumab (maksimum piku w dniu 14) i powrócił do poziomów wyjściowych o 9 miesięcy. Poziom markera resorpcji kości .-CTX zmniejszył się wcześnie podczas leczenia (maksymalny spadek w dniu 14) i pozostał poniżej poziomów w grupie placebo po 12 miesiącach (Figura 3D i 3E). W określonych wcześniej punktach czasowych, gdy poziomy mierzono również 14 dni po podaniu romosuzabu lub placebo, obserwowano przejściowy wzrost poziomu P1NP i obserwowano zmniejszenie poziomu .-CTX w grupie romosozumab. Leczenie denosumabem obniżało poziomy P1NP i .-CTX podobnie w każdej grupie. Read more „Leczenie Romosozumab u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 8”

Niedobór kinazy pirogronianowej i malaria ad 5

Fagocytoza erytrocytów zakażonych pierścieniem pierścieniowym od osób z mutacjami homozygotycznymi (Pacjenci 1, 2 i 3) była znacznie wyższa niż fagocytoza pasożytów zakażonych erytrocytami od osób kontrolnych (P <0,001). Zaobserwowaliśmy również znacznie zwiększony klirens przez makrofagi erytrocytów zakażonych pierścieniem krwi pochodzących od bezobjawowych krewnych, którzy byli heterozygotyczni pod względem mutacji PKLR (P = 0,003) (Figura 2C). Aby zbadać mechanistyczną podstawę tej różnicy, zmierzono poziom odkładania się opsonin i hemichromu związanego z błoną erytrocytów.15 Skorelowaliśmy zwiększony wychwyt fagocytarny erytrocytów zakażonych we wczesnym stadium z Tematów 1, 2 i 3 ze zwiększonymi poziomami hemichromów związanych z błoną (P <0,001), autologicznych IgG (P <0,001) i fragmentów C3c dopełniacza (P <0,001), w porównaniu z erytrocytami zakażonymi pierścieniowo od osobników z PKLR typu dzikiego (Ryc. Dodatek dodatkowy). Przeciwnie, pobieranie makrofagów erytrocytów zakażonych dojrzałymi stadiami od osobników przypadku nie różniło się istotnie od erytrocytów dzikiego typu zakażonych dojrzałą fazą. Read more „Niedobór kinazy pirogronianowej i malaria ad 5”

Niedobór kinazy pirogronianowej i malaria czesc 4

Wyniki wielokrotnych inwazji i testów dojrzewania z erytrocytami od każdego osobnika z homozygotyczną mutacją w PKLR wykazały zmniejszenie inwazji erytrocytów przez pasożyty P. falciparum podczas trzech następujących po sobie cykli wzrostu, w porównaniu z inwazją erytrocytów od osobników kontrolnych (P = 0,01, P <0,001 i P <0,001 odpowiednio dla pierwszego, drugiego i trzeciego cyklu) (Figura 1A i 1B). Testy inwazji, w których stosowano erytrocyty od podmiotów przenoszących mutacje heterozygotyczne w PKLR (tematy 4 i 5), nie wykazały znaczącej wady inwazji (Figura 1C). W przypadku homozygot i heterozygot nie zaobserwowano znaczących różnic w dojrzewaniu wewnątrzkomórkowym (od etapu pierścienia do stadium trofozoitowego) między erytrocytami od pacjentów indywidualnych i osób z grupy kontrolnej (ryc. 1A i 1C). Read more „Niedobór kinazy pirogronianowej i malaria czesc 4”

Mutacje w genie dejodynazy nukleotydowej i niedoczynności tarczycy

DEHAL1 został zidentyfikowany jako gen kodujący dejodinazę jodotyrozyny w tarczycy, gdzie kontroluje ponowne użycie jodku do syntezy hormonu tarczycy. Przebadaliśmy pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy mieli cechy sugerujące defekt deodyinazy jodotyrozyny dla mutacji w DEHAL1. Dwie mutacje missense i delecję trzech par zasad zidentyfikowano u czterech pacjentów z trzech niepowiązanych rodzin; wszyscy pacjenci mieli dramatyczną redukcję in vitro aktywności dejodynazy jodotyrozyny. Pacjenci mieli ciężką niedoczynność tarczycy, co było widoczne w okresie niemowlęcym i dzieciństwie. Dwóch pacjentów miało deficyty poznawcze z powodu późnego rozpoznania i leczenia. Read more „Mutacje w genie dejodynazy nukleotydowej i niedoczynności tarczycy”