hormony kory nadnerczy

Wykazano bowiem, że nadmiar lub przewaga pewnych hormonów wywołują pewne procesy patologiczne, mianowicie miażdżycę tętnic i raka. Wiadomo, że zwierzęta pozbawione kory nadnercza i ludzi z chorobą Addisona można utrzymać przy życiu, stosując im co dzień wyciągi z kory nadnercza lub szczepiąc preparaty z kory nadnerczy w tabletkach podskórnie. Stwierdzono jednak, że u chorych, którzy zawdzięczali życie tej szczepionce hormonalnej, występowało nowe schorzenie, zależne niewątpliwie od leczenia preparatami kory nadnerczy i odpowiadające zupełnie uogólnionej miażdżycy tętnic, która jest jedną z najczęstszych przyczyn starzenia się i śmierci. Wynika z tego, że hormony kory nadnerczy, podawane w nadmiarze przez dłuższy czas wywołują u ludzi i u zwierząt miażdżycę tętnic. Jeżeli sobie uprzytomnimy, że niektóre odczyny, wywołane przez wstrząs, zmęczenie, choroby zakaźne, zatrucia, zimno, nadmierne gorąco. Read more „hormony kory nadnerczy”

CZYNNIKI PRZYCZYNOWE TYTUL CZYNNIKI PRZYCZYNOWE Choroby narzadu

CZYNNIKI PRZYCZYNOWE TYTUL CZYNNIKI PRZYCZYNOWE Choroby narządu oddechowego powstają najczęściej na tle zakażenia zarazkami chorobotwórczymi, uszkadzającymi bądź sam tylko narząd oddechowy, bądź atakującymi jednocześnie także inne narządy. Z różnych bakterii zwłaszcza często przyczyną choroby narządu oddechowego są prątki gruźlicy, pneumokoki i bakterie ropotwórcze, a z nich przede wszystkim paciorkowce i gronkowce. Rzadziej chorobę narządu oddechowego wywołują beztlenowce sprowadzające ciężkie zmiany zgorzelinowe w płucach. Niejednokrotnie chodzi o zakażenie mieszane narządu oddechowego, zwłaszcza w przypadkach ropienia i zgorzeli płuc. Dotychczas nie wyjaśniono, jaki jest wzajemny stosunek bakterii biorących udział w tym zakażeniu czy wspierający, czy też hamujący rozwój i zmniejszający zjadliwość poszczególnych bakterii. Read more „CZYNNIKI PRZYCZYNOWE TYTUL CZYNNIKI PRZYCZYNOWE Choroby narzadu”

Dusznosc TYTUL Dusznosc (dyspnoea) jest czestym

Duszność TYTUL Duszność (dyspnoea) jest częstym objawem podmiotowym i przedmiotowym w ostrych i przewlekłych chorobach narządu oddechowego. Pochodzenie duszności w tych chorobach może być różne. Często wywołuje ją czynnik mechaniczny w postaci ograniczenia powierzchni oddechowej płuc, zwłaszcza gdy powstaje ono nagle i jest znaczne. Jest to tzw. duszność pochodzenia oddechowego (dyspnoea res piratoria). Read more „Dusznosc TYTUL Dusznosc (dyspnoea) jest czestym”

Bóle moga rozpromieniac sie ku

Bóle mogą rozpromieniać się ku szyi TYTUL Przyczyną bólów w chorobach narządu oddechowego może być także nadrywanie się mięśni podczas dużych wysiłków kaszlowych. Takie bóle odczuwają chorzy przeważnie w miejscach przyczepu mięśni brzusznych. Nieraz tez zależą bóle w klatce piersiowej od towarzyszących chorobie narządu oddechowego nerwobólów międzyżebrowych lub zapalenia mięśni międzyżebrowych. Bóle mogą rozpromieniać się ku szyi, barkom, między łopatki, ku ramionom itd., przypominać nerwobóle i odznaczać się szczególną uporczywością, jak to spostrzega się w raku płuc. W raku płuc odczuwa chory czasami silne bóle w oddalonych od płuc miejscach ciała (w kręgosłupie, okolicy kulszowej, prawym podżebrzu itd.), zależnie od przerzutów nowotworu. Read more „Bóle moga rozpromieniac sie ku”

Badanie przedmiotowe narzadu oddechowego podstawowymi

Badanie przedmiotowe narządu oddechowego podstawowymi metodami fizycznymi TYTUL Badanie przedmiotowe narządu oddechowego podstawowymi metodami fizycznymi. W rozpoznaniu chorób narządu oddechowego ogromną rolę odgrywa badanie klatki piersiowej podstawowymi metodami badania fizycznego. Pomimo rozbudowy innych, metod, zwłaszcza radiologicznej, zajmuje ono nadal naczelne miejsce, tym bardziej, że można je wykonać we wszelkich okolicznościach, a nadto badaniem tym nieraz wykrywa się zmiany w narządzie oddechowym niedające się stwierdzić innymi metodami. Badanie klatki piersiowej oglądaniem. Badając klatkę piersiową oglądaniem zwracamy uwagę przede wszystkim na jej budowę. Read more „Badanie przedmiotowe narzadu oddechowego podstawowymi”

Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej

Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej TYTUL Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej spostrzega się w istotnej rozedmie płuc pęcherzykowej, w przypadkach obustronnej puchliny opłucnej, nieraz w wysiękowym zapaleniu opłucnej, nawet jednostronnym oraz w sprawach chorobowych toczących się w jamie brzusznej, a rozciągających dolne, części klatki. W wysiękowym zapaleniu opłucnej wypuklenie zdrowej polowy klatki piersiowej – mniejsze niż po stronie chorej powstaje odruchowo, po części zaś zależy od przesunięcia w jej stronę śródpiersia. Jednostronne rozszerzenie (wypuklenie) klatki piersiowej może być całkowite lub częściowe. Całkowite spostrzega się zwłaszcza w odmie opłucnej zastawkowej, odmie opłucnej z wysiękiem surowiczym i w ropniaku opłucnym z odmą, nadto, szczególnie w dolnej części klatki, nieraz stwierdza się je w wysiękowym zapaleniu opłucnej, zwłaszcza u dzieci, u których klatka piersiowa jest bardzo podatna. Miernego stopnia jednostronne wypuklenie klatki zdarza się niekiedy w ostrym zapaleniu płuc, szczególnie krupowym. Read more „Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej”

Bruzda Harrisona TYTUL Bruzda

Bruzda Harrisona TYTUL Bruzda Harrisona. Jest to bruzda widoczna czasami dookoła klatki piersiowej odpowiednio do przyczepu przepony. Poznaje się ją po tym, ze brzegi dolnej części klatki piersiowej są jakby wywinięte na zewnątrz. Rozszerzenia żył na klatce piersiowej, najczęściej na poziomie II i III żeber od przodu i I kręgu grzbietowego Z tyłu, spotyka się z chorób narządu oddechowego w przypadkach raka płuc, czasami już we wczesnym okresie, a także w gruźlicy płuc. Zależy ten objaw od ucisku żył przez obrzmiałe węzły chłonne, znajdujące się wewnątrz klatki, lub przez zrosty opłucne. Read more „Bruzda Harrisona TYTUL Bruzda”

Drzenie piersiowe znika

Drżenie piersiowe znika TYTUL Drżenie piersiowe znika, gdy skrzele wiodące d naciekłego ogniska lub jamy zostanie chwilowo zatkane. Pojawia się ono znowu dopiero wtedy, gdy pod wpływem kaszlu lub innej przyczyny skrzele stanie się znowu drżenie słabienie lub zniesienie drżenia piersiowego stale się utrzymujące spostrzega się w górnej części klatki piersiowej w przypadkach raka płuc w związku ze zmniejszeniem drożności głównego oskrzela oraz z bezpowietrznością nowotworu. Zachowanie się drżenia piersiowego zależy także d stanu płucnej. Bliznowate jej zgrubienia, nagromadzenie się w jamie płucnej wysięku lub powietrza. Pogarszając przewodzenie fal głosowych mogą znacznie osłabić i nawet znieść drżenie piersiowe pomimo powietrzności jamy w płucu i rozległości nacieku w płucach. Read more „Drzenie piersiowe znika”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii

Niektóre warianty liczby kopii są związane z zaburzeniami genomicznymi z ekstremalną niejednorodnością fenotypową. Przyczyna tej zmienności jest nieznana, co stanowi wyzwanie w diagnostyce genetycznej, doradztwie i zarządzaniu. Metody
Przeanalizowaliśmy genomy 2312 dzieci, o których wiadomo, że posiadają wariant liczby kopii związany z niepełnosprawnością intelektualną i wadami wrodzonymi, wykorzystując hybrydyzację genomową porównawczą macierzy.
Wyniki
Wśród dzieci dotkniętych chorobą, 10,1% miało drugi duży wariant liczby kopii oprócz podstawowej zmiany genetycznej. Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego

Daratumumab wykazał obiecującą skuteczność w monoterapii oraz z lenalidomidem i deksametazonem w badaniu fazy 1-2 z udziałem pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem mnogim. Metody
W tej fazie 3 losowo przydzielono 569 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali jedną lub więcej poprzednich linii leczenia w celu otrzymania lenalidomidu i deksametazonu samodzielnie (grupa kontrolna) lub w połączeniu z daratumumabem (grupa daratumumabu). Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji.
Wyniki
Po medianie czasu obserwacji wynoszącej 13,5 miesiąca w analizie okresowej określonej w protokole zaobserwowano 169 przypadków progresji choroby lub zgonu (u 53 z 286 pacjentów [18,5%] w grupie daratumumab vs. 116 z 283 [41,0%] w grupa kontrolna, współczynnik ryzyka, 0,37, przedział ufności 95% [CI], 0,27 do 0,52, P <0,001 w teście stratyfikowanej log-rank). Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego”