hormony kory nadnerczy

Wykazano bowiem, że nadmiar lub przewaga pewnych hormonów wywołują pewne procesy patologiczne, mianowicie miażdżycę tętnic i raka. Wiadomo, że zwierzęta pozbawione kory nadnercza i ludzi z chorobą Addisona można utrzymać przy życiu, stosując im co dzień wyciągi z kory nadnercza lub szczepiąc preparaty z kory nadnerczy w tabletkach podskórnie. Stwierdzono jednak, że u chorych, którzy zawdzięczali życie tej szczepionce hormonalnej, występowało nowe schorzenie, zależne niewątpliwie od leczenia preparatami kory nadnerczy i odpowiadające zupełnie uogólnionej miażdżycy tętnic, która jest jedną z najczęstszych przyczyn starzenia się i śmierci. Wynika z tego, że hormony kory nadnerczy, podawane w nadmiarze przez dłuższy czas wywołują u ludzi i u zwierząt miażdżycę tętnic. Jeżeli sobie uprzytomnimy, że niektóre odczyny, wywołane przez wstrząs, zmęczenie, choroby zakaźne, zatrucia, zimno, nadmierne gorąco. Read more „hormony kory nadnerczy”

W dusznosci pochodzenia sercowego niedotlenienia

W duszności pochodzenia sercowego niedotlenienia krwi nie ma albo jest nieznaczne TYTUL W duszności pochodzenia sercowego niedotlenienia krwi nie ma albo jest nieznaczne, natomiast krew jest przeładowana dwutlenkiem węgla. Nie zawsze łatwo rozstrzygnąć, czy duszność w chorobie narządu oddechowego jest pochodzenia sercowego, czy też oddechowego, tym bardziej, że lobie postaci mogą kojarzyć się z sobą. W postaci nieskojarzonej za dusznością pochodzenia oddechowego przemawia znaczne jej zmniejszenie się pod wpływem oddychania tlenem. Duszność początkowo pochodzenia oddechowego może w dalszym toku choroby stać się dusznością płucno – sercową. I tak w rozległej marskości płuc zależy duszność w pierwszym okresie od ograniczenia powierzchni oddechowej płuc, w dalszym zaś przebiegu także od osłabienia czynności serca. Read more „W dusznosci pochodzenia sercowego niedotlenienia”

Krwioplucia wywoluja takze gruzlica pluc

Krwioplucia wywołują także gruźlica płuc TYTUL Krwioplucia wywołują także gruźlica płuc, zawał płuc, nadżarcie naczynia krwionośnego przez raka, mięsaka, kiłę płuc. Spostrzega się je także w toku bąblowca płuc, grzybkowych chorób płuc (promienica i in.), polipów oskrzeli itd. Ciała obce w narządzie oddechowym, nawet otorbione, np. pocisk, mogą być także przyczyną krwioplucia, zwłaszcza podczas forsownego kaszlu. Szczególnie są obfite krwotoki płucne w przypadkach pęknięcia gałązki tętnicy płucnej, przebiegającej w ścianie rozszerzonego oskrzela, oraz przebicia się na tle sprawy chorobowej tętnicy głównej lub jednej z jej gałęzi do oskrzeli. Read more „Krwioplucia wywoluja takze gruzlica pluc”

czestosc w skurczach pluc

częstość w skurczach płuc TYTUL Cechuje tę budowę przede wszystkim klatka piersiowa pokaźna (thorax paralyticus), która, ze względu na częstość w skurczach płuc, zwie się także klatką piersiową suchotniczą (thorax phtbisicus). Jest to klatka piersiowa z wąskim górnym otworem, z wyraźnym kątem mostkowym, o żebrach wąskich, idących skośnie od tyłu i z góry ku przodowi i dołowi, przyczepionych do mostka pod ostrym kątem międzyżebrzach szerokich, wyraźnie zaznaczonych. Podżebrza w tym typie klatki piersiowej są wydłużone, podchodzące blisko grzebieni biodrowych. Dziesiąte żebro, a czasami i dziewiąte, są całkiem wolne lub łączą się z poprzednim żebrem przesmykiem więzadłowym szerokości 11/2-3 cm, zamiast 1/2-1 cm. Kąt między łukami żebrowymi jest zaostrzony, łopatki odstają (scapulae alatae), obojczyki sterczą, dołki nadobojczykowe i podobojczykowe są przeważnie znacznie zagłębione. Read more „czestosc w skurczach pluc”

Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej

Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej TYTUL Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej spostrzega się w istotnej rozedmie płuc pęcherzykowej, w przypadkach obustronnej puchliny opłucnej, nieraz w wysiękowym zapaleniu opłucnej, nawet jednostronnym oraz w sprawach chorobowych toczących się w jamie brzusznej, a rozciągających dolne, części klatki. W wysiękowym zapaleniu opłucnej wypuklenie zdrowej polowy klatki piersiowej – mniejsze niż po stronie chorej powstaje odruchowo, po części zaś zależy od przesunięcia w jej stronę śródpiersia. Jednostronne rozszerzenie (wypuklenie) klatki piersiowej może być całkowite lub częściowe. Całkowite spostrzega się zwłaszcza w odmie opłucnej zastawkowej, odmie opłucnej z wysiękiem surowiczym i w ropniaku opłucnym z odmą, nadto, szczególnie w dolnej części klatki, nieraz stwierdza się je w wysiękowym zapaleniu opłucnej, zwłaszcza u dzieci, u których klatka piersiowa jest bardzo podatna. Miernego stopnia jednostronne wypuklenie klatki zdarza się niekiedy w ostrym zapaleniu płuc, szczególnie krupowym. Read more „Dwustronne rozszerzenie klatki piersiowej”

Ograniczone zapadniecie klatki piersiowej TYTUL Ograniczone

Ograniczone zapadnięcie klatki piersiowej TYTUL Ograniczone zapadnięcie klatki piersiowej spostrzega się w miejscach klatki odpowiadających ograniczonej marskości płuc bądź też niedodmie płuca wskutek zatkania większego oskrzela, np. przez raka płuc. Zapadła część klatki jest objętościowo mniejsza, brodawka sutkowa po jej stronie jest zbliżona do linii pośrodkowej ciała, a łopatka do kręgosłupa, kręgosłup wygięty wypukłością w zdrową stronę, międzyżebrza są zapadnięte i zwężone, bark obniżony, ruchy oddechowe zniesione lub znacznie osłabione. Zniekształcenia klatki piersiowej nabierają szczególnie dużego znaczenia, gdy dotyczą górnych jej części, mogą, bowiem wywierać wybitny wpływ na objawy fizyczne w okresie szczytów płuc i przez to być przyczyną mylnej oceny fizycznego ich stanu. Zwłaszcza należy zwracać uwagę na zwisanie całego barku po jednej stronie lub chociażby tylko, okolicy bocznego końca obojczyka oraz na skrzywienia boczne w okolicy górnych kręgów grzbieto wych, gdyż zniekształcenia te mogą być powodem przytłumienia w odpowiednim szczycie oraz obniżenia przyśrodkowej jego granicy, pomimo że w nim nie ma zmian chorobowych. Read more „Ograniczone zapadniecie klatki piersiowej TYTUL Ograniczone”

Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy

Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy przepony paradoksalne (respirati diaphragmatica paradxa). Jest to zjawisko polegające na tym, że przepona w okresie wdechu unosi się ku górze a w okresie wydechu obniża się oglądaniem poznaje się je po tym, że nadbrzusze w okresie wdechu zapada się, a podczas wydechu wypukla się. Paradoksalnie, zwane także dziwacznymi, ruchy przepony spostrzega się: 1) w przypadkach zrostów przepon-żebrowych w zatoce przepony żebrowej, wskutek których przepona nie może obniżyć się dostatecznie 2) w okresie wdechu i dlatego razem z nadbrzuszem unosi się w tej fazie oddechowej ku górze, objaw ten bywa przeważnie jednostronny; 3) w przypadkach porażenia nerwu przeponowego; 4) w zapaleniu płucnej przeponowej 5) czasami w zapaleniu wysiękowym płucnej oraz w odmie płucnej, gdy przepona, znacznie wypukla ku dłoni, unosi się podczas wdechu ku górze wskutek zachowanej zdolności skurczowej. Badanie klatki obmacywaniem. Do badania klatki piersiowej obmacywaniem uciekamy się głównie dla stwierdzenia zachowania się drżenia piersi (fremitus pect-ralis). Read more „Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy”

Badanie klatki piersiowej opukiwaniem TYTUL Badanie

Badanie klatki piersiowej opukiwaniem TYTUL Badanie klatki piersiowej opukiwaniem. Technika opukiwania. Żeby można był wysnuwać wnioski z danych trzymanych przez opukiwanie klatki piersiowej trzeba przestrzegać pewnych zasad. Przede wszystkim opukiwać należy przy zupełnym rozluźnieniu mięśni szyjnych raz mięśni klatki piersiowej. Z różnych sposobów opukiwania stosuje się przeważnie opukiwanie, używając środkowego palca lewej ręki jak pukadła, środkowego zaś palca prawej ręki jak młoteczka, a to z tego względu, że palec łatwo układa się w międzyżebrze, natomiast opukany częściowy lok mieści się w między żebrzu, główna zaś jego część spoczywa na jednym lub obu żebrach sąsiednich, wskutek czego odgłos pukowy jest cichszy opukujemy palcem środkowy palec lewej ręki w środku drugiego jego członu, nie zaś w miejscu stawu międzyczłonowego, by uniknąć opukiwania różnorodnych tkanek. Read more „Badanie klatki piersiowej opukiwaniem TYTUL Badanie”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 6

(Dodatkowe informacje dotyczące wariantów, których nie przedstawiono na tej rycinie, przedstawiono na ryc. S16 w Dodatku uzupełniającym). AS oznacza zespół Angelmana, zespół PWS Pradera-Williego i zespół WBS Williamsa-Beurena. Na podstawie podziału między syndromicznymi i fenotypowo zmiennymi zaburzeniami genomicznymi testowaliśmy pod kątem uprzedzeń seksualnych (patrz rozdział Metody w dodatkowym dodatku). Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 6”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 3

Wyznaczyliśmy zaburzenia genomowe na podstawie lokalizacji cytobandów, a następnie symbol kandydata-genu w nawiasie, aby zapewnić szybki punkt orientacyjny. Zdefiniowaliśmy warianty numerów kopii drugiej witryny na podstawie następujących kryteriów: wariant liczby kopii przekroczył 500 kb, zmapowany do lokalizacji genomowej, która różniła się od tej w wariancie numeru pierwszej kopii (tj. Nieliniowo), i był najwyraźniej niezwiązany z pierwszym wariantem liczby kopii (kryterium, które wykluczało próbki z niezbilansowanych translokacji i innych skomplikowanych rearanżacji z tej analizy), z przewagą mniejszą niż 0,1% w ogólnej populacji (<8 z 8329 kontroli ) w celu wykluczenia potencjalnych polimorficznych loci, które mogą wprowadzać w błąd naszą interpretację wzbogacania dodatkowych wariantów liczby kopii. Nasza poprzednia analiza dużego zestawu przypadków i kontroli22,29 potwierdza czwarte kryterium, którego nie stosowaliśmy do wariantów liczby kopii, o których wiadomo, że są powiązane z zaburzeniem neurorozwojowym. Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 3”