Stan odzywienia wyniszczajacych chorobach narzadu

Stan odżywienia wyniszczających chorobach narządu oddechowego TYTUL Stan odżywienia wyniszczających chorobach narządu oddechowego, np. w suchotach płuc, w zgorzeli płuc, w przewlekłym śluzoropotoku, zazwyczaj znacznie podupada, tak iż wreszcie pozostają tylko skóra i kości, lecz nawet rak płuc może przez dłuższy czas nie wywierać ujemnego wpływu na odżywienie chorego. Tak samo i zakażenie gruźlicze u osoby otyłej pozostawia nieraz dobry i nawet nadmierny stan odżywienia. Skóra. Barwa skóry ulega w chorobach narządu oddechowego często zmianie. Read more „Stan odzywienia wyniszczajacych chorobach narzadu”

Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy

Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy przepony paradoksalne (respirati diaphragmatica paradxa). Jest to zjawisko polegające na tym, że przepona w okresie wdechu unosi się ku górze a w okresie wydechu obniża się oglądaniem poznaje się je po tym, że nadbrzusze w okresie wdechu zapada się, a podczas wydechu wypukla się. Paradoksalnie, zwane także dziwacznymi, ruchy przepony spostrzega się: 1) w przypadkach zrostów przepon-żebrowych w zatoce przepony żebrowej, wskutek których przepona nie może obniżyć się dostatecznie 2) w okresie wdechu i dlatego razem z nadbrzuszem unosi się w tej fazie oddechowej ku górze, objaw ten bywa przeważnie jednostronny; 3) w przypadkach porażenia nerwu przeponowego; 4) w zapaleniu płucnej przeponowej 5) czasami w zapaleniu wysiękowym płucnej oraz w odmie płucnej, gdy przepona, znacznie wypukla ku dłoni, unosi się podczas wdechu ku górze wskutek zachowanej zdolności skurczowej. Badanie klatki obmacywaniem. Do badania klatki piersiowej obmacywaniem uciekamy się głównie dla stwierdzenia zachowania się drżenia piersi (fremitus pect-ralis). Read more „Ruchy przepony paradoksalne TYTUL Ruchy”

W ostrym zapaleniu plucnej szczytowej

W ostrym zapaleniu płucnej szczytowej TYTUL W ostrym zapaleniu płucnej szczytowej raz w czynnej gruźlicy płuc obmacywaniem stwierdza się nieraz wzmożenie napięcia mięśni, zwłaszcza pochyłych i mostka obojczyka sutkowego, po chorej stronie, zależnie d ich uszkodzenia wskutek zapalenia nerwów (neuitis tubercultxica) lub bezpośredniego działania na nie jadów gruźliczych (nysitis tubercultxicav). Jest to objaw Pottengera. W dalszym przebiegu choroby mięśnie te, a nieraz także mięsień czworaczny mogą po chorej stronie wyrodnieć i zwiotczeć, a wtedy odnosi się wrażenie wzmożonego ich napięcia p zdrowej stronie obmacywaniem bada się także, czy nie ma uciskowej bolesności mięśni klatki piersiowej i szyi (objaw Porgesa). W okolicy świeżego czynnego ogniska gruźliczego już wcześnie można stwierdzić, badając porównawczo symetryczne miejsca, taką bolesność dotyczącą najczęściej mięśnia czworacznego, czasami mostkowo obojczykowo sutkowego; piersiowego większego, mięśni pochyłych i mię dzyżebrowych. Objaw ten zależy d toksycznego zapalnego brzmienia mięśni po poprzednim zajęciu płucnej i jest cechujący dla szczytowego jej zapalenia. Read more „W ostrym zapaleniu plucnej szczytowej”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 11

Następnie przeanalizowaliśmy wywołania z 841 probandów i 793 rodzeństwa na obecność dwóch dużych wariantów w dowolnym miejscu w obrębie autosomów. Chociaż tylko 6 dzieci w tym zestawie nosiło dwa lub więcej dużych wariantów, 5 było wśród najbardziej dotkniętych, co sugeruje korelację między ciężkością a wariantowym obciążeniem (Figura 3B). Dyskusja
W naszym badaniu zaobserwowaliśmy znaczne zróżnicowanie fenotypów związanych z kilkoma powtarzającymi się wariantami liczby kopii (konkretne warianty, które są względnie powszechne). To odkrycie było skomplikowane przez identyfikację pozornie normalnych lub łagodnie dotkniętych rodziców-nosicieli 16 p11.2, 15, 17, 18 1q21.1,32 lub 16p12.121 wariantów liczby kopii, co sugeruje, że te warianty są krytycznymi, ale nie jedynymi wyznacznikami fenotyp. Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 11”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 8

Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi (u . 1% pacjentów w obu grupach), które doprowadziły do przerwania leczenia, były zapalenie płuc (u 1,1% pacjentów w grupie daratumumabu iu 0,7% osób w grupie kontrolnej), płucne zatorowość (u 1,1% w grupie kontrolnej) i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia fizycznego (u 1,1% w grupie daratumumab). Zdarzenia niepożądane prowadzące do śmierci wystąpiły u 11 pacjentów (3,9%) w grupie daratumumabu oraz u 15 (5,3%) w grupie kontrolnej. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi prowadzącymi do śmierci były ostre uszkodzenie nerek (u 0,4% pacjentów w grupie daratumumabu i 1,1% w grupie kontrolnej), wstrząs septyczny (odpowiednio 1,1% i 0,4%) oraz zapalenie płuc (w 0,7% w każdej grupie). Niskie wskaźniki wtórnego pierwotnego raka odnotowano w dwóch grupach (2,8% pacjentów w grupie daratumumabu i 3,6% osób w grupie kontrolnej); 10 z 18 pacjentów (5 pacjentów w każdej grupie) z wtórnym pierwotnym rakiem miało nieinwazyjny, skórny wtórny pierwotny rak, taki jak rak płaskonabłonkowy lub rak podstawnokomórkowy. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 8”

Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 5

Czas trwania odpowiedzi oceniano za pomocą metody Kaplana-Meiera. Wyniki
Pacjenci i leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Demograficzne, wyjściowe choroby i kliniczne cechy charakterystyczne w populacji, która zdecydowała się leczyć. Spośród 569 pacjentów, 286 zostało przydzielonych do grupy daratumumab, a 283 do grupy kontrolnej. Read more „Daratumumab, Lenalidomid i Deksametazon w przypadku szpiczaka mnogiego ad 5”

Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa cd

Wszystkie analizy oprócz tych związanych z bezpieczeństwem przeprowadzono w populacji skuteczności. Dwoma wyjściowymi wynikami była procentowa zmiana aktywności anty-czynnik Xa i wskaźnik doskonałej lub dobrej skuteczności hemostatycznej 12 godzin po infuzji andexanet. Aktywność anty-czynnik Xa mierzono za pomocą zwalidowanego testu chromogennego aktywności enzymatycznej czynnika Xa. Oceny badań
Pacjentów oceniano w następujących momentach: 3 godziny i 15 minut przed podaniem bolusa andexanet (linia podstawowa); na końcu podawania bolusa (15 do 30 minut po rozpoczęciu); pod koniec 2-godzinnej infuzji; po 4 godzinach, 8 godzinach i 12 godzinach po zakończeniu wlewu; i po 3 dniach i 30 dniach. Próbki krwi uzyskano w celu zmierzenia aktywności anty-czynnik Xa i niezwiązanej frakcji poziomu czynnika Xa w osoczu w czasie 12-godzinnego okresu. Read more „Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa cd”

Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa

Andexanet alfa (andexanet) jest rekombinowanym zmodyfikowanym białkiem wabika ludzkiego Xa, które, jak wykazano, odwraca hamowanie czynnika Xa u zdrowych ochotników. Metody
W tym wieloośrodkowym, prospektywnym, otwartym badaniu z pojedynczą grupą oceniano 67 pacjentów, u których wystąpiło ostre poważne krwawienie w ciągu 18 godzin po podaniu inhibitora czynnika Xa. Wszyscy pacjenci otrzymali bolus andexanet, a następnie 2-godzinny wlew leku. Pacjenci byli oceniani pod względem zmian w pomiarach aktywności anty-czynnik Xa i byli oceniani pod kątem klinicznej skuteczności hemostatycznej w okresie 12-godzinnym. Wszyscy pacjenci byli następnie obserwowani przez 30 dni. Read more „Andexanet Alfa w ostrym poważnym krwawieniu związanym z inhibitorami czynnika Xa”

Leczenie Romosozumab u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 5

Gęstość mineralną kości analizowano za pomocą modelu analizy kowariancji z dopasowaniem do wyjściowej gęstości mineralnej kości, typu maszyny i interakcji między wyjściową gęstością mineralną kości a typem maszyny. Obliczono brakujące wartości, przenosząc ostatnią obserwację, a analizę wrażliwości wykonano przy użyciu modelu z powtarzanymi pomiarami. Zastosowano test sumy rang Wilcoxona w celu oceny różnicy w traktowaniu w odniesieniu do procentowej zmiany wartości wyjściowych w poziomie markerów obrotu kostnego. Analiza bezpieczeństwa obejmowała wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali co najmniej jedną dawkę placebo lub romosozumab w 12-miesięcznym okresie podwójnie ślepej próby. Wskaźniki zachorowalności po 24 miesiącach kumulowały się i obejmowały wszystkie zdarzenia z okresu podwójnie ślepej próby oraz wszystkie zdarzenia w okresie otwartej próby, które wystąpiły u pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę denosumabu. Read more „Leczenie Romosozumab u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad 5”

Leczenie Romosozumab u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad

Biorąc pod uwagę dowody na to, że gęstość mineralna kości jest utrzymywana lub potencjalnie zwiększona po przejściu z leczenia czynnikiem tworzącym kość do leczenia środkiem antyresorpcyjnym, 12,13 ocenialiśmy także terapię następną za pomocą denosumabu jako kolejnego leczenia osteoporozy. Metody
Wersja próbna
Rycina 1. Rycina 1. Schematy i oceny prób. Kobiety zostały losowo przydzielone, w stosunku 1: 1, do podskórnego wstrzyknięcia 210 mg romosozumabu lub placebo raz w miesiącu przez 12 miesięcy podczas fazy podwójnie ślepej próby. Read more „Leczenie Romosozumab u kobiet po menopauzie z osteoporozą ad”