Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci AD 5

Wszystkie wyniki kliniczne oceniano za pomocą analizy zamiaru leczenia. Szybkość utrzymującej się niereaktywności testowano za pomocą testu Barnarda i obliczono dokładny przedział ufności dla różnicy między odsetkami odpowiedzi w grupie. Test sumy rang Wilcoxona wykorzystano do oceny różnic między grupami w zmianach w stosunku do wartości wyjściowych w testach skórnych (rozmiar wheala) i poziomach immunoglobulin. Aktywacja bazofilów i poziomy immunoglobulin zostały ocenione w modelach powtarzalnych pomiarów, z wartością bazową jako współzmienną i niestrukturalizowaną kowariancją wewnątrz osoby. Read more „Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci AD 5”

Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci AD 4

Dzieci i ich rodziny zostały pouczone, że dzieci powinny unikać spożywania jajek poza immunoterapią doustną. Nasilenie reakcji alergicznych zgłaszano przy użyciu dostosowanego systemu oceniania, z ocenami od (przejściowy lub łagodny dyskomfort) do 5 (zgon) (Tabela S1 w dodatkowym dodatku). Wyzwania związane z jamy ustnej i dalsze działania
Po 10 miesiącach wszyscy uczestnicy przeszli doustne prowokacje pokarmowe składające się z 5 g (skumulowana dawka) białka jaj w proszku. Uczestnicy, którzy przeszli (tj. Read more „Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci AD 4”

Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci AD 3

Badanie zostało przeprowadzone w ramach nowego, badanego wniosku o zażywanie narkotyków do Urzędu ds. Żywności i Leków i było monitorowane przez niezależną jednostkę monitorującą dane i bezpieczeństwo z Narodowego Instytutu Alergii i Chorób Zakaźnych. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od rodziców lub opiekunów, za zgodą dzieci w wieku powyżej 7 lat. Autorzy potwierdzają prawdziwość i kompletność danych i analiz, a także wierność badania do protokołu. Read more „Immunoterapia doustna w leczeniu alergii na jaja u dzieci AD 3”

Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 7

Podobnie jak w przypadku naszej oceny próbek przypadku, najpierw poddaliśmy kondycjonowaniu próbki kontrolne zgodnie z obecnością lub brakiem dużego wariantu pierwotnego, a następnie zgodnie z rozmiarem (> 300 kb lub> 500 kb) i typem (skreślenie lub powielenie) zidentyfikowane warianty. Ponownie rozważaliśmy tylko warianty autosomalne. Wyłączyliśmy wszystkie próbki przypadków i próbki kontrolne z wariantami, o których wiadomo, że powodują zaburzenie genomiczne (w tym zdarzenia odwrotne) i analizowano jedynie próbki od dzieci z rzadkimi wariantami (<0,1% w grupie kontrolnej). Co znamienne, obecność dwóch wariantów o masie przekraczającej 500 kb i nieznanego znaczenia była osiem razy większa niż w próbce od dziecka z opóźnieniem rozwojowym lub niepełnosprawnością intelektualną, podobnie jak w próbce kontrolnej (iloraz szans, 8,16; P = 2,11 × 10- 38). Read more „Fenotypowa heterogeniczność zaburzeń genomicznych i rzadkich wariantów liczby kopii AD 7”